Foros - Cuatro.com: Plataforma PRO-RAQUEL - Foros - Cuatro.com

Ir a contenido

  • 16306 Páginas +
  • « Primero
  • 9227
  • 9228
  • 9229
  • 9230
  • 9231
  • Último »
  • No puedes empezar un nuevo tema
  • No puedes responder a este tema

Plataforma PRO-RAQUEL

#184551 El usuario está offline   ¡nformatr¡x 

  • RAQUELISTA
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 3638
  • Registrado: 17-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:09 PM

CITA(**Ester** @ 10/05/2009 - 14:05) <{POST_SNAPBACK}>
ph34r.gif Gracias por mantenernos la plataforma arriba ph34r.gif

+1 rolleyes.gif Son unos soletes

Colorin no me lo esperaba...
Vicky/Lorena/Quique
RAQUEL - EVA - ELI
0

#184552 El usuario está offline   UP&DOWN 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1559
  • Registrado: 12-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:09 PM

Dalái Lama
De Wikipedia, la enciclopedia libre
Saltar a navegación, búsqueda
«Dalai Lama» redirige aquí. Para otras acepciones véase Dalai Lama (desambiguación).

El 14º y actual (año 2009) Dalai Lama, Tenzin Gyatso, nacido en 1935
Tenzin GyatsoDalái Lama, del mongol dalaï, océano, y del tibetano lama (bla-ma), maestro espiritual o gurú, es el líder espiritual del lamaísmo ó budismo tibetano, líder político del pueblo tibetano antes de la invasión de China, y actual dirigente del Gobierno tibetano en el exilio.

Contenido [ocultar]
1 Historia
2 Lista de Dalái Lamas
3 Referencias
4 Véase también
5 Enlaces externos



Historia [editar]Traducido generalmente como "océano de sabiduría", este título fue forjado por el jefe mongol Genkhis Khan, al aceptar a Sönam Gyatso como maestro excepcional, alentando al pueblo mongol a la conversión al budismo vajrayana. Nótese que en este caso, dalay era la traducción de "Gyam-tsho" (Gyatso), el apellido de los Dalái Lamas.

Los budistas tibetanos consideran que los Dalai Lamas son emanaciones del Buddha Avalokiteśvara , aunque no es un maestro Buddha sino uno Bodhisattva, es al patrono del Tíbet y se cree que, tras su muerte, su conciencia sutil tarda un intervalo de cuarenta y nueve días, a lo sumo, para nacer de nuevo en un niño que ya desde su nacimiento puede dar señales de su carácter especial. Avalokiteśvara es una deidad importante para el budismo tibetano y es considerado en las enseñanzas vajrayāna como un buda. En cambio, para las enseñanzas mahāyāna es visto más bien como un bodhisattva de elevado nivel.

Tras la muerte del Dalái Lama, el Panchen Lama se encarga de reconocer su reencarnación, o tulku (normalmente un niño) por estas señales, quien pasará a ser el nuevo Dalái Lama. A su vez, el Dalái Lama debe reconocer a la reencarnación del Panchen Lama tras la muerte de éste.

Tradicionalmente, el Dalái Lama ha sido el líder espiritual y temporal del Tíbet; Tenzin Gyatso, actualmente en el exilio, tras la ocupación y anexión forzada por parte de la China maoísta, ha abandonado la preeminencia política tradicional, y ha creado un Ministro presidente del Kashag (gabinete), elegido por sufragio universal.

Si bien el Dalai Lama es el líder político tradicional del pueblo tibetano, también es el líder espiritual de todos los seguidores del lamaísmo ó budismo tibetano, tanto en los países de mayoría lamaísta como Mongolia o Bután, como entre las comunidades de budistas tibetanos de todo el mundo. Sin embargo, muchos países lamaístas como Bután y Mongolia también tienen líderes locales -electos de forma similar al Dalai Lama y considerados la encarnación de deidades- que representan parte de la estructura administrativa de todo el budismo tibetano a nivel mundial como es el caso del Je Khempo en Bután y del Jebtsundamba Khutuktu en el budismo mongol.

El 17 de octubre de 2007 el Congreso de los Estados Unidos le otorgó la Medalla de oro del congreso de los Estados Unidos, lo que ha desatado la furia del Gobierno de China.[1]

En el 2008, el presidente de Costa Rica, Óscar Arias, le prohibió el ingresó al país al Dalai Lama para evitar afectar las relaciones diplomáticas con China.


Lista de Dalái Lamas [editar]Artí###### principal: Anexo:Dalái Lamas

Referencias [editar]↑ China advierte a EEUU de un 'serio impacto' en sus relaciones si condecora al Dalai Lama

Véase también [editar]Budismo tibetano
Panchen Lama
Gobierno tibetano en el exilio
Teocracia
Budismo y ciencia
Portal:Budismo Contenido relacionado con Budismo.

Enlaces externos [editar] Wikimedia Commons alberga contenido multimedia sobre Dalái Lama.Commons
Wikiquote alberga frases célebres de Dalái Lama.
Wikinoticias tiene noticias relacionadas con Dalái Lama.
Tibet.com. Gobierno tibetano en exilio, en inglés.
Dalailama.com: página oficial del Dalai Lama.
Discurso del Dalai Lama en Literal
Obtenido de "http://es.wikipedia.org/wiki/Dal%C3%A1i_Lama"
Categorías: Dalái Lamas | Lamas
VistasArtí###### Discusión Editar Historial Herramientas personalesRegistrarse/Entrar Buscar
Navegación
Portada
Portal de la comunidad
Actualidad
Cambios recientes
Página aleatoria
Ayuda
Donaciones
Crear un libro
Añadir esta página
Ayuda de libros
Herramientas
Lo que enlaza aquí
Cambios en enlazadas
Subir archivo
Páginas especiales
Versión para imprimir
Enlace permanente
Versión en PDF
Citar este artí######
otros proyectos
Commons
En otros idiomas
Afrikaans
العربية
Žemaitėška
Български
বাংলা
བོད་ཡིག
Bosanski
Català
Chavacano de Zamboanga
Česky
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Frysk
贛語
Gàidhlig
Galego
עברית
हिन्दी
Hrvatski
Magyar
Interlingua
Bahasa Indonesia
Íslenska
Italiano
日本語
ქართული
한국어
Ripoarisch
Kurdî / كوردی
Latina
Македонски
മലയാളം
मराठी
Bahasa Melayu
नेपाली
Nederlands
‪Norsk (nynorsk)‬
‪Norsk (bokmål)‬
Kapampangan
Polski
Português
Română
Русский
Sámegiella
සිංහල
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Svenska
ไทย
Tagalog
Türkçe
Українська
اردو
Tiếng Việt
吴语
中文
粵語

Esta página fue modificada por última vez el 22:26, 30 abr 2009. Contenido disponible bajo los términos de la Licencia de documentación libre de GNU (véase Derechos de autor).
Wikipedia® es una marca registrada de la organización sin ánimo de lucro Wikimedia Foundation, Inc.
Política de privacidad Acerca de Wikipedia Limitación de responsabilidad
0

#184553 El usuario está offline   colorintostao 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1069
  • Registrado: 21-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:10 PM

MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR
MICHAEL KISKE MI COEFICIENTE INTELECTUAL ES DE 150 PERO CON TIGO NO LO VOY A GASTAR

Citadme diciendo que me han citado mal
0

#184554 El usuario está offline   bb_55 

  • raaaaaaqqqqueeel
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 3623
  • Registrado: 17-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:10 PM

CITA(Michael_Kiske- @ 10/05/2009 - 14:08) <{POST_SNAPBACK}>
siguen haciendo gala de su superioridad UP y colorín...



CITA(**Ester** @ 10/05/2009 - 14:08) <{POST_SNAPBACK}>
Son carpeteros anónimos. ¿Por qué te crees que se pasan la vida aquí? Les encanta leer la plata. Todo el mundo se mete con la plata (bastantes foreros) pero luego te sales fuera y ves que todo el mundo sabe lo que se cuece por aquí... No sé quién es más friki... rolleyes.gif



Que pena me dan... La verdad, esque muy pocas cosas interesantes tienen en sus vidas para perder el tiempo copiando y pegando tonterias en los foros, la verdad...
Por lo menos podrian ser un poquito mas inteligentes y escribirlo ellos mismos... pero bueno... no les llega, esta claro... jaja


Raquel a las galas de fama YA!
0

#184555 El usuario está offline   UP&DOWN 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1559
  • Registrado: 12-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:10 PM

Costa Rica
De Wikipedia, la enciclopedia libre
Saltar a navegación, búsqueda
República de Costa Rica

Bandera Escudo

Lema: ¡Vivan siempre el trabajo y la paz!
Himno nacional: Himno Nacional de Costa Rica



Capital
• Población
• Coordenadas San José
1.345.750
9°56′ N 84°5′ O
Idioma oficial Español
Forma de gobierno Democracia Presidencialista
Presidente
Vicepresidente Óscar Arias Sánchez
Sede vacante
Independencia
• • Fecha De España
15 de septiembre de 1821
Superficie
• Total
• % agua
Fronteras Puesto 129º
51.100 km²
0,7%
516 km
Población
• Total
• Densidad Puesto 122º
4.016.173 (2005 est.)
78,6 hab/km²
PIB (nominal)
• Total (2006)
• PIB per cápita Puesto 82º
US$ 21.384 millones
US$ 4.858 (2006)
PIB (PPA)
• Total (2006)
• PIB per cápita Puesto 79º
US$ 51.089 millones
US$ 11.606 (2006)
IDH (2006) 0,847 (50º) – Alto
Moneda Colón Costarricense (₡, CRC)
Gentilicio Costarricense; tico
Huso horario UTC-6
Dominio Internet .cr
Prefijo telefónico +506
Prefijo radiofónico TIA-TIZ, TEA-TEZ
Código ISO 188 / CRI / CR
Miembro de: ONU, OEA, ODECA, G-77, CIN, OEI, Grupo de Río, AEC.

Costa Rica es un país de Centroamérica. Limita al norte con Nicaragua, al sudeste con Panamá, su territorio es bañado al este por el mar Caribe y al oeste por el océano Pacífico. Su capital, centro político y económico es San José. El idioma oficial es el español.

Costa Rica, una de las democracias más consolidadas de América, ha mantenido una buena estabilidad política, a pesar de las dificultades económicas y sociales de las últimas dos décadas. Costa Rica ganó reconocimiento mundial al haber sido el primer país en abolir el ejército el 1º de diciembre de 1948.[1] Costa Rica ocupa el quinto lugar a nivel mundial según la clasificación del índice de desempeño ambiental de 2008.[2] [3] Entre los países de América Latina, Costa Rica ocupa el primer lugar en la clasificación del índice de competitividad turística, y el lugar 42 a nivel mundial.[4] [5] Su índice de desarrollo humano, es el quinto mejor de Latinoamérica.[6]

Contenido [ocultar]
1 Historia
1.1 Periodo Precolombino
1.2 Colonia
1.3 Vida Independiente
1.4 Campaña Nacional de 1856
1.4.1 El Inicio
1.4.2 Batalla de Santa Rosa
1.4.3 Batalla de Rivas
1.5 Siglo XX
1.6 Siglo XXI
2 Política
2.1 Poderes del Estado
2.2 Partidos Políticos
2.3 Derechos humanos
3 Organización Territorial
4 Relaciones exteriores
5 Geografía
6 Flora y Fauna
7 Energía y producción energética
8 Economía
8.1 Turismo
9 Demografía
10 Educación
11 Salud
12 Cultura
13 Religión
14 Deportes
15 Efemérides
16 Clasificaciones internacionales
17 Trivia
18 Véase también
19 Referencias
20 Bibliografía
21 Enlaces externos



Historia
Artí###### principal: Historia de Costa Rica

Periodo Precolombino
Los habitantes de lo que ahora es Costa Rica formaron parte del área intermedia ubicada entre las regiones culturales mesoamericana y sudamericana. Algunos historiadores han incluido el área conformada actualmente por las zonas sur y atlántica del país como de influencia sudamericana, debido a la presencia de grupos que hablan lenguas chibchas.

Por lo general los asentamientos humanos en este territorio fueron escasos y no contaron con la magnificencia en edificaciones e infraestructura de las poblaciones de México o Perú; sin embargo al servir de puente cultural entre el Sur y el Norte del continente, el desarrollo de la orfebrería y la artesanía policromada en barro tuvieron un amplio desarrollo y bellísimos resultados.


Colonia
La población indígena, que siempre fue escasa, disminuyó aún más debido a las guerras de conquista, enfermedades traídas de Europa y el sometimiento de los indígenas a la esclavitud, cuando eran vendidos en el puerto de Portobelo y Perú [cita requerida].

La escasez de mano de obra, los limitados recursos mineros, la lejanía de la Capitanía General de Guatemala y lo accidentado del terreno que conforma la mayoría del Valle Central (el área más fértil del país) se unieron para que la colonización española fuera muy lenta y se enfrentara a serias limitaciones económicas para poder llevarse a cabo. Costa Rica fue entonces la provincia más austral y pobre de la Nueva España. La capital provincial se ubicaba en Cartago.

Muchos estudiosos, entre ellos Carlos Gagini y Roberto Brenes Mesén, sostienen que parte de la idiosincrasia nacional se formó durante esta época colonial, en donde las privaciones de tipo material eran el común para todos y al no haber mano de obra esclava, desde el gobernador provincial al más humilde de los campesinos tenían que velar cada cual por su sustento y por el de sus familias, creándose así una sociedad más igualitaria y menos regida por castas.

No obstante, nuevos estudios han demostrado que en la Costa Rica colonial; y sobre todo, a partir del siglo XVII, se empezó a cimentar una marcada diferenciación social, con una élite comercial y terrateniente que manejaba a antojo los hilos de la economía y la política interna.


Vida Independiente
La independencia del país del Imperio Español fue decretada en 1821 por los cinco estados de Centroamérica. Tras momentos de incertidumbre sobre el proceder a seguir, a los líderes conservadores de Guatemala les agradó la idea de anexarse al Imperio Mexicano de Agustín de Iturbide (véase Historia de México e Imperio Mexicano), los liberales centroamericanos objetaron este proceder, pero una armada de México bajo el mando del General Vicente Filisola ocupó Ciudad de Guatemala. Esta unión fue tan breve como el Imperio mismo.

Habiendo Costa Rica obtenido su independencia junto a sus naciones hermanas, y luego del fallido experimento del Imperio Mexicano, Costa Rica llega a formar parte de la República Federal de Centroamérica (Provincias Unidas del Centro de América) junto a Guatemala, El Salvador, Honduras y Nicaragua. Esta histórica unión Federal de los pueblos se disuelve por el año de 1842.


Campaña Nacional de 1856
La mayor amenaza a la estabilidad política y cultural del país se vivió durante el ascenso al poder en la vecina Nicaragua del mercenario estadounidense William Walker, quien fungía como militar en el ejército de la Confederación en U.S.A. Actuando como mercenario, el General Walker fue convocado junto con 500 de sus hombres por el entonces gobierno de Nicaragua, país el cual estaba enfrascado en guerra civil desde hacía varios años, por lo que el gobierno conservador "solicitó" los servicios de Walker y sus hombres para inclinar la balanza de poder bélico a favor del gobierno.

Una vez ganada la guerra en Nicaragua, Walker asumió el control del gobierno en ese país y apuntó sus miras hacia la nación vecina de Costa Rica, en aras de establecer políticas de esclavitud similares a las utilizadas en el sur de los Estados Unidos de América. Dos de sus primeras medidas fueron la instauración de la esclavitud y del idioma inglés como lengua oficial de Nicaragua.

La amenaza fue disipada gracias al liderazgo del presidente Juan Rafael Mora Porras, quien delegó en el General José María Cañas Escamilla la formación de un Ejército Nacional de Costa Rica, que combatió valientemente contra las tropas del General Walker en Santa Rosa (Costa Rica) y Rivas de Nicaragua (entre otras batallas), venciendo al ejército de Walker el 11 de abril de 1856, y devolviendo la estabilidad a la zona.


El Inicio
El 27 de Febrero de 1856 el Congreso faculta a Mora para hacer la declaratoria de guerra. Ese mismo día elevó el ejército a 9.000 hombres.

El llamamiento a las armas se concretó el 1° de marzo y 10 días después, Nicaragua le declaró la guerra a Costa Rica. Muchas veces se ha dicho que el ejército costarricense estaba integrado por campesinos descalzos y mal armados que casi no sabían de guerra. No obstante, numerosos documentos dan fe de que con la llegada de Juan Rafael Mora a la presidencia, en 1849, comenzó la profesionalización de las fuerzas armadas de Costa Rica. En 1854 se adquirieron en Inglaterra varios cañones y el primer cargamento de 500 rifles minnie considerados los mejores de la época; además, los militares costarricenses contaron con instructores europeos que, durante la década de 1850, ayudaron a mejorar el adiestramiento y la disciplina de las fuerzas nacionales.


Batalla de Santa Rosa
Artí###### principal: Batalla de Santa Rosa (Costa Rica)
El 4 de marzo de 1856, el General José Joaquín Mora Porras, hermano del Presidente, salió de San José al mando de un ejército expedicionario de 4.000 soldados que marchaba hacia Nicaragua. El jueves santo de 1856, las tropas nacionales y extranjeras se encontraron en la Hacienda Santa Rosa. Al ser las 16, se escucha el grito de un retén filibustero "¡Vienen los grasientos!" dando aviso a sus compañeros de la llegada de las tropas costarricenses mientras las mismas rodeaban la casona principal de la finca.

En menos de 15 minutos, los hombres del general Mora tomaron posesión de la vivienda y obligaron a los extranjeros a huir a través de las montañas guanacastecas.


Batalla de Rivas
En la ciudad de Rivas, Nicaragua, tuvieron lugar dos célebres batallas de la guerra centroamericana contra los filibusteros de William Walker.

En la primera Batalla de Rivas, que se efectuó el 11 de abril de 1856, las fuerzas del ejército de Costa Rica, dirigidas personalmente por el Presidente Juan Rafael Mora Porras, derrotaron a las de Walker, aunque con un elevado número de bajas. Posteriormente, el ejército costarricense, diezmado por la epidemia del cólera morbus, hubo de abandonar la ciudad, que fue ocupada nuevamente por los filibusteros. Durante esta batalla se da la "Quema del Mesón de Guerra" por parte del soldado costarricense Juan Santamaría, el cual sería declarado, posteriormente, héroe nacional de Costa Rica.

En la segunda batalla de Rivas, que se efectuó el 11 de abril de 1857, las fuerzas combinadas de los cinco países centroamericanos, dirigidas por el General costarricense José Joaquín Mora Porras, intentaron apoderarse de la ciudad, donde se encontraban las tropas filibusteras, encabezadas personalmente por Walker. Después de cuatro horas de combate, las fuerzas centroamericanas tuvieron que retroceder con un gran número de bajas, ante el nutrido fuego de los filibusteros.

A pesar de que constituyó una victoria filibustera, la segunda batalla de Rivas fue el último combate importante de la campaña, ya que el 1° de mayo de 1857 Walker se rindió ante el capitán norteamericano Charles Davis, cuyo buque Saint Mary's se hallaba anclado en San Juan del Sur. El General Mora aceptó la capitulación, y Walker abandonó el territorio centroamericano con todos los honores de la guerra.

Uno de los principales héroes de la Campaña Nacional fue Juan Rafael Mora Porras, pero al pasar el tiempo sus enemigos lo desacreditaron como tal y surgió la figura de otro gran héroe que fue Juan Santamaría, quien sacrificó su vida al quemar el reducto en que estaban atrincheradas las tropas enemigas. El 11 de abril es la fecha oficial en que se celebra todos los años la batalla de Rivas, aunque en realidad el episodio que dio la victoria decisiva a las tropas costarricenses fue la campaña de la Vía del Tránsito (toma de todo el río San Juan para cortar la ruta de aprovisionamiento de los ejércitos filibusteros), dirigida por el experimentado y heroico militar Máximo Blanco.


Siglo XX
En el siglo XX hubo tres rupturas del orden constitucional, una en 1917, otra en 1919 y la más reciente en 1948. Esta última fue llevada a cabo primordialmente, de acuerdo a los rebeldes, con el fin de defender la transparencia del sufragio frente a un supuesto fraude, aunque realmente las causas son diversas y complejas. En 1948 surge una Guerra Civil entre dos bandos, los partidarios de Otilio Ulate del Partido Unión Nacional y sus aliados del Partido Social Demócrata y Partido Demócrata liderados por José Figueres Ferrer (figuerismo) y el Dr. Calderón Guardia del Partido Republicano Nacional (calderonismo) aliados al comunista Partido Vanguardia Popular, resultando ganadores los figueristas que eventualmente crearían el hegemónico Partido Liberación Nacional. El 1° de diciembre de 1948, José Figueres Ferrer, el caudillo victorioso de esa revolución, abolió el ejército, con lo cual Costa Rica se convirtió en la primera república del mundo en no contar con fuerzas armadas. Desde 1948 dos bandos políticos oscilarían en el poder, el bando figuerista representado por el PLN (socialdemócrata), y el bando calderonista representado por distintos partidos y coaliciones entre ellos el Partido Unión Nacional, Partido Unificación Nacional, Coalición Unidad y Partido Unidad Social Cristiana, generalmente definidos como demócrata cristianos y conservadores. A partir de la fundación del PUSC en 1983 se gestó en Costa Rica el sistema bipartidista que imperó desde entonces hasta el 2002, donde los dos partidos mayoritarios y oscilantes en el poder, el PLN y el PUSC, hegemonizaban la política nacional (por lo que se les aplicó el apodo de PLUSC). En 1987, el entonces presidente de Costa Rica, el Dr. Óscar Arias Sánchez, obtuvo el Premio Nobel de la Paz.


Siglo XXI
La entrada del país al siglo XXI se ha visto marcada por un cuestionamiento de su modelo democrático. Las causas judiciales por corrupción y enriquecimiento ilícito que se le siguen a tres ex-presidentes: Rafael Ángel Calderón Fournier y Miguel Ángel Rodríguez Echeverría, quienes fueron apresados a finales del año 2004 y están a la espera de juicio, y José María Figueres Olsen quien fuera indagado por una instancia legislativa pero que se negó a regresar al país, aprovechándose de la ausencia de deportación en países Europeos y hasta el momento se desconoce el paradero del mismo el cual nunca se comunicó ni intentó comunicar su "inocencia" ante los hechos de corrupción.

El sistema bipartidista comenzó a decaer en el 2002 cuando fuerzas políticas nuevas, especialmente el Partido Acción Ciudadana y el Movimiento Libertario, comenzaron a tener gran protagonismo, al tiempo que los partidos tradicionales perdían peso electoral (algo similar a lo ocurrido en casi toda Latinoamérica recientemente). Por ejemplo, el PLN, quizás el más tradicional de los partidos grandes, ha venido perdiendo apoyo electoral de forma vertiginosa desde 1998, se mantuvo ocho años fuera del poder, y aunque ganó las elecciones nacionales del 2006, lo hizo con uno de los márgenes más estrechos en la historia de Costa Rica (menos del 1%) sobre el PAC, obteniendo el 25% del padrón electoral total (en unas elecciones con un abstencionismo del 30%). Por otro lado, el PUSC también ha ido en debacle, su candidato para las elecciones nacionales del 2006 obtuvo el 5% de los votos, mientras que en las elecciones municipales pasó de tener 48 alcaldes a sólo 11.

Algunos analistas consideran que dicha situación se debe en gran parte a los escándalos de corrupción en que se han visto envueltos ex presidentes y altos dirigentes de los dos partidos tradicionales, como el Caso Caja-Fischell y el Caso ICE-Alcatel. Por otro lado, tanto el PAC como el ML han mostrado un crecimiento constante; el ML pasó de tener un diputado en 1998 y un 1% de intención de voto en su candidato presidencial, a tener 6 en el 2002, y nuevamente 6 en el 2006 con una intención de 8% en su candidato presidencial.

El PAC, con sólo dos años de fundado para las elecciones nacionales del 2002 obtuvo el 16% de los votos, obteniendo 14 diputados, y para las segundas elecciones en que participó, las del 2006, logró 17 diputados y 24% de los votos presidenciales (1% menos que el PLN). Así, es generalmente aceptado que Costa Rica pasó, a partir del 2002, a existir en un escenario político pluripartidista y ya no bipartidista, donde los cuatro partidos políticos de mayor envergadura son el PLN, el PAC, el ML y el PUSC. A su vez, existe una apatía y un descontento generalizados debido al desempeño de muchas de la las instituciones publicas, todo lo cual se evidenció con el fortalecimiento de varios partidos políticos no tradicionales como lo son el Partido Movimiento Libertario, Partido Acción Ciudadana y Partido Frente Amplio (de derecha, centro e izquierda respectivamente).

Porcentajes electorales:
Según el Tribunal Supremo de Elecciones el Partido Liberación Nacional obtuvo 58.8% en 1982 (la mayor de su historia), bajando desde entonces en picada a 52.3% en 1986, 47.2% en 1990, 49.6% en 1994, 44.6% en 1998, bajando aún más a 31.1% en el 2002 y con un leve repunte a 40.9% en el 2006 (aún por debajo de las cifras de 1994 cuyo bagaje no ha podido recuperar). En el caso del Partido Unidad Social Cristiana, la bajada ha sido aún más radical pasando de 45.8% en 1986, subiendo a 51.1% en 1990, bajando a 47.7% en 1994, y continúa bajando a 47.0% en 1998, 38.6% en el 2002 y 3.6% en el 2006. Por otra parte, el Partido Acción Ciudadana pasó de tener 26.2% en las elecciones del 2002 a tener 39.8% en las del 2006, y el Movimiento Libertario paso de tener 0.4% en las elecciones de 1998, a tener 1.7% en las del 2002 y 8.5% en las del 2006. Fuente: Datos electorales
Uno de los mayores escándalos políticos se suscito en septiembre del 2007 conforme se descubrió el memorando remitido por el vicepresidente y ministro de planificación, Kevin Casas Zamora, y el diputado oficalista Fernando Sánchez Campos (sobrino del presidente), ambos del PLN, quienes remitieron una serie de recomendaciones al Presidente de la República donde sugerían burlar las normativas del Tribunal Supremo de Elecciones, elaborar una campaña de miedo con respecto a la intervención de Hugo Chávez, Fidel Castro y Daniel Ortega en el país, y sancionar a los cantones donde ganara el NO al TLC en el referéndum del 7 de octubre. Noticia sobre el tema

Actualmente Costa Rica comienza a vivir el inicio de la campaña política de cara a las elecciones presidenciales de febrero del 2010, los dos partidos más grandes, el Partido Liberación Nacional (PLN) y el Partido Acción Ciudadana (PAC) cuentan ambos con precandidaturas; en el caso del PLN (gobierno) los precandidatos son el alcalde de San José, Johnny Araya Monge, la ex vicepresidenta de la República Laura Chinchilla Miranda (favorita del oficialismo) y el ex ministro de seguridad Fernando Berrocal. En el caso del Partido Acción Ciudadana (primer fuerza de la oposición) los precandidatos son el ex ministro y ex diputado Ottón Solís Fallas, la ex diputada Epsy Campbell Barr, el empresario y científico Román Macaya Hayes y el teólogo y educador Manuel Sánchez.

Otros partidos menores han iniciado también una actividad política fuerte, el ex presidente Rafael Ángel Calderón Fournier (actualmente en juicio por corrupción) ha manifestado su interés de ser candidato presidencial del conservador Partido Unidad Social Cristiana, mientras que un sector de la izquierda planea realizar una coalición (Patria Unida) para definir una candidatura en común.


Política
Artí###### principal: Política de Costa Rica

Poderes del Estado
Poder Ejecutivo:

Presidente y Jefe de Gobierno electo por 4 años: Óscar Arias Sánchez (desde el 8 de mayo de 2006)
Primer Vicepresidente: Laura Chinchilla (desde el 8 de mayo de 2006, renunció el 8 de octubre de 2008 para lanzar su precandidatura)
Segundo Vicepresidente: Kevin Casas (desde el 8 de mayo de 2006, renunció el 22 de septiembre de 2007 por cuestionamientos de carácter ético)
Gabinete de gobierno: Gabinete elegido por el presidente.
Poder Legislativo:

Asamblea Legislativa de Costa Rica unicameral con 57 asientos. Los miembros son electos por voto popular directo durante un periodo de 4 años. Siendo su presidente actual Francisco Antonio Pacheco Fernández, que también funge como mandatario de la República cuando Arias Sánchez sale del país, ante la carencia de vicepresidentes.
Poder Judicial:

Corte Suprema de Justicia, con 22 magistrados que son elegidos por un período de 8 años por la Asamblea Legislativa. Siendo su presidente Luis Paulino Mora Mora.

Partidos Políticos
Actualmente los dos principales Partidos Políticos del país son:

Partido Liberación Nacional (PLN, neoliberal)
Partido Acción Ciudadana (PAC, Socialdemócrata).
Pero existen diversas agrupaciones políticas de diversas orientaciones ideológicas, las cuales pueden consultarse en el artí###### principal de Política de Costa Rica.


Derechos humanos
En materia de derechos humanos, respecto a la pertenencia en los siete organismos de la Carta Internacional de Derechos Humanos, que incluyen al Comité de Derechos Humanos (HRC), ha firmado y/o ratificado:

Estatus de los principales instrumentos internacionales de derechos humanos.[7]
CESCR[8] CCPR[9] CCPR-OP1[10] CCPR-OP2-DP[11] CERD[12] CEDAW[13] CEDAW-OP[14] CAT[15] CRC[16] CRC-OP-AC[17] CRC-OP-SC[18] MWC[19]
Pertenencia
Firmado y ratificado, firmado pero no ratificado, ni firmado ni ratificado.
ha reconocido la competencia de recibir y procesar comunicaciones individuales por parte de los órganos competentes.



Organización Territorial
Artí###### principal: Organización territorial de Costa Rica
La división territorial de Costa Rica comprende siete provincias subdivididas en 81 cantones y estos, a su vez, en 463 distritos.


Provincias de Costa Rica Provincia Capital Cantones Distritos Área (km²) Población*
1 Alajuela Alajuela 15 108 9.757,53 716.286
2 Cartago Cartago 8 48 3.124,67 432.395
3 Guanacaste Liberia 11 59 10.140,71 264.238
4 Heredia Heredia 10 46 2.656,98 354.732
5 Limón Limón 6 27 9.188,52 389.295
6 Puntarenas Puntarenas 11 57 11.265,69 357.483
7 San José San José 20 118 4.965,90 1.345.750
* Censo del año 2000



Relaciones exteriores
Costa Rica es miembro fundador de las Naciones Unidas, sostiene relaciones diplomáticas con casi todos los países de América y Europa, aunque con Cuba, de manera consular, lo hace desde la administración de Abel Pacheco de la Espriella (2002-2006). Sin embargo, el 18 de marzo del 2009, mediante un decreto ejecutivo, el gobierno de Oscar Arias Sánchez restablece las relaciones diplomáticas con la isla.[20] El gobierno del conservador Abel Pacheco se caracterizó por ser sumisa a la política exterior de Estados Unidos y apoyó la Guerra de Iraq, y fue cuestionada su afinidad hacia Taiwán (supuestamente se permitía a barcos de pescadores taiwaneses realizar el aleteo de tiburón en aguas territoriales costarricenses) debido a que hubo donaciones de parte de empresarios taiwneses a la campaña de Pacheco.

A partir de la administración de Óscar Arias se realizaron algunos cambios como fue el retiro del apoyo a la Guerra de Iraq, la ruptura de relaciones diplomáticas con Taiwán y su establecimiento con la República Popular de China, y el traslado de la embajada costarricense en Israel de Jerusalén a Tel Aviv (gesto inmediatamente imitado por El Salvador, los únicos dos países con embajadas en Jerusalén). Costa Rica no tenía relaciones diplomáticas con ningún país árabe excepto Líbano debido a la presencia de su embajada en Jerusalén, actualmente sostiene relaciones con Palestina, Egipto, Bahréin, Kuwait, Jordania, Omán y Yemen.

Entre las decisiones diplomáticamente controversiales de la administración Arias se incluye el reconocimiento de Kosovo como nación soberana y la solicitud del presidente Arias al Dalái Lama de que no visitara Costa Rica en el 2008 para evitar roces con China.

Durante la administración Arias se comenzaron relaciones diplomáticas con Montenegro, Uganda, República del Congo, Botswana, Swazilandia, Burundi, Guinea y San Marino.

Hubo roces diplomáticos entre el gobierno de Costa Rica y los gobiernos de Cuba y Venezuela durante la administración Arias (razón por la cual Venezuela consideró la posibilidad de cerrar la fábrica de aluminio ALUNASA propiedad venezolana que daba empleo a cientos de costarricenses, aunque finalmente no lo hizo).

Quizás la situación más complicada de las relaciones diplomáticas costarricenses es la larga disputa que sostiene con Nicaragua por el derecho de navegación del Río San Juan, así como otros conflictos con el vecino del norte, como fue la denuncia que realizaron autoridades nicaragüenses contra Costa Rica por la muerte del nicaragüense Natividad Canda atacados por perros rottweiler que no fueron detenidos por la policía. Ó por las declaraciones del embajador de Nicaragua de que la policía costarricense utiliza fuerza excesiva contra los inmigrantes nicaragüenses.

Costa Rica y Belice son los únicos países centroamericanos que no son miembros del Parlamento Centroamericano. El gobierno de Arias manifestó que no había intenciones de ingresar al Parlacen en el futuro próximo.


Geografía
Artí###### principal: Geografía de Costa Rica

Mapa de Costa RicaCosta Rica limita al norte con Nicaragua, al sureste con Panamá, al este con el mar Caribe y al oeste y suroeste con el Océano Pacífico. La Isla del Coco, en el Océano Pacífico, pertenece a Costa Rica.

Los límites terrestres de Costa Rica están definidos con Nicaragua por el tratado Cañas-Jerez de 1858 y el Laudo Cleveland de 1888, y con Panamá por el tratado Echandi-Fernández de 1941. Los límites marítimos con Colombia se definen en el tratado Facio-Fernández de 1977 y el tratado Gutiérrez-Lloreda de 1984, con el Ecuador en el tratado Gutiérrez-Terán de 1985 y con Panamá en el tratado Calderón-Ozores de 1980.


Flora y Fauna
Costa Rica cuenta con una mayor superficie marítima que continental dado que la zona oceánica es de 500.000 km² aproximadamente[cita requerida], que incluye la Isla del Coco la cual está situada a unos 480 km al suroeste de la Península de Osa, en la costa del Océano Pacífico. Esta isla fue declarada Patrimonio Natural de la Humanidad por la Unesco en el año 1997.

Los bosques de Costa Rica poseen ricas reservas de ébano, balsa, caoba y cedro, además de robles, cipreses, manglares, helechos, guácimos, ceibas y palmas. El país cuenta con más de 1000 especies de orquídeas, siendo Monteverde (en el centro del país) la región con más densidad de orquídeas del planeta. En total Costa Rica alberga a más de 10.000 especies de plantas.

Abundan los animales salvajes como el puma, el jaguar, el venado, el mono, el coyote, el armadillo y unas 850 especies de aves entre las que destacan el quetzal, el jilquero y el colibrí.

Un 38% de la superficie total del país se encuentra cubierta de bosques y selvas y un 25% del territorio se encuentra protegido.

Costa Rica es el país con más variedad de flora y fauna de toda América Central.[cita requerida] Costa Rica da cobijo a: 205 especies de mamíferos, 850 especies de aves, 169 especies de anfibios, 214 especies de reptiles y 130 especies de peces de agua dulce.

El río Savegre, ubicado en San Isidro del General es el río más limpio del continente Americano. Costa Rica llega a tener actualmente 5% (cinco por ciento) de la biodiversidad del mundo entero, lo que es bastante significativo por causa de que pese a ser un país en vías de desarrollo, tiene no solo grandes ciudades y pequeños pueblos, sino que el espacio de esta nación tan pequeño para que las selvas se desarrollen junto a las enormes ciudades.


Energía y producción energética
En Costa Rica se explotan cinco fuentes de energía, en orden de importancia: hídrica, térmica, geotérmica, eólica y solar.[21]

La primera planta hidroeléctrica del país, Aranjuez y ubicada en el centro de San José, entró en operación en 1884. A partir de ese acontecimiento se continuaron construyendo diversas obras de generación eléctrica en varios lugares del país, como producto de iniciativas de las municipalidades y de empresarios privados, tanto nacionales como extranjeros.

En 1928 la transnacional estadounidense The Electric Bond & Share monopolizó los servicios eléctricos en la parte central del país, el mejor mercado del país. El interés primordial de esa empresa fue maximizar ganancias con el mínimo de costo. Esta situación generó una crisis energética generalizada y el malestar de amplios sectores de la sociedad costarricense.

En 1949 se crea el Instituto Costarricense de Electricidad, ICE, como respuesta al clamor por el manejo nacional del desarrollo y la presentación de servicios eléctricos. Su Ley Constitutiva designa las siguientes como sus necesidades básicas:

Construir plantas de generación eléctrica,
Unificar toda la capacidad instalada en un único sistema y
Expandir los servicios mediante la edificación de redes de distribución.
El desarrollo de la cobertura eléctrica del país a través de los años y como consecuencia de la obra realizada por el ICE, y otras empresas de distribución eléctrica, ha tenido un desarrollo vertiginoso en las tres áreas que componen un sistema eléctrico: Generación, Transmisión y Distribución.

Cuando se creó el Instituto en 1949 aproximadamente el 15% del territorio nacional tenía cobertura eléctrica. Cincuenta y un año después en el año 2000, ese porcentaje llegaba a un 94.4%. Hoy día, a 2007, el porcentaje de cobertura énergética alcanza el 97.5% del país, un porcentaje comparable al de países desarrollados.

En el año 2002 el ICE sufre un drástico ajuste que retrasaría sus inversiones, por la petición del Gobierno de que debe generar un superávit de ¢10.000 millones para ayudar a contener el déficit de las finanzas públicas.[22] Como resultado de éste y otros hechos en abril de 2007 se empiezan a sentir los efectos del faltante de energía, debida a la escasa inversión en dicho sector, produciéndose una serie de apagones que dejan en oscuridad a casi la totalidad del país.


Economía
Artí###### principal: Economía de Costa Rica
Exportaciones a Importaciones de
País/Región % País/Región %
Estados Unidos 44.1 Estados Unidos 41.3
Unión Europea 17 Unión Europea 6.3
CARICOM 14.2 México 4.8
México 2.8 CARICOM 4.3
Otros 21.9 Otros 43.3

La planta de microprocesadores de Intel en Costa Rica es responsable por 20% de las exportaciones nacionales y 4,9% del PIB del país.
El Cráter del Volcán Poás es uno de los destinos favoritos de los turistas extranjeros.Costa Rica ha sufrido una fuerte evolución en su economía, pasando de ser un país eminentemente agrícola a una economía de servicios.

Continúan siendo importantes los ingresos por exportaciones de Costa Rica que proceden de productos agrícolas tradicionales, como lo son el banano, el café, el azúcar, el cacao y la piña. Destaca la producción de café costarricense de alta calidad y su exportación al mercado estadounidense en donde es muy apreciado.[23] [24] [25] Sin embargo los ingresos provenientes de la exportación de productos no tradicionales -como las flores y los mini vegetales- han superado en gran medida a los anteriores y el sector de servicios ha crecido fuertemente en los últimos años, generando más de 10 mil empleos.


Turismo
Artí###### principal: Turismo en Costa Rica
El turismo es la industria que más positivamente viene contribuyendo al Producto Interno del país. Aprovechando su ambiente pacífico, el alto nivel educativo de sus habitantes y adecuadas políticas de atracción de empresas, el país se inició a mediados de los 90 en la producción de materiales y productos tecnológicos y de micro tecnología. De esta manera, desde el año 1997 y con la entrada de la fábrica de microprocesadores Intel, el país ha contado con una fuente adicional de ingresos. Costa Rica es el país preferido por muchas multinacionales para situar sus centrales de servicios dentro de la región, destacando Procter & Gamble, Coca-Cola, Intel, HP, Sykes y, Dole. En 2006 la planta de microprocesadores de Intel fue responsable por el 20% del total de las exportaciones y produjo un 4,9% del PIB del país.[26] [27]

El ecoturismo es extremadamente popular entre los turistas extranjeros que visitan la amplia cantidad de parques nacionales y áreas protegidas que existen por todo el país. Costa Rica fue uno de los pioneros en ecoturismo y es reconocido como uno de los pocos destinos internacionales con verdaderas opciones de turismo ecológico.[28] En la clasificación del Índice de Competitividad en Viajes y Turismo de 2009, Costa Rica alcanzó el lugar 42, siendo el primer clasificado entre países de América Latina.[4] [5] Las ventajas competitivas para desarrollar emprendimientos turísticos son en el área de recursos humanos, culturales y naturales, en la cual Costa Rica se clasifica en el lugar 31 a nivel mundial, y clasifica en el sexto lugar cuando se considera aisladamente el factor recursos naturales.[29]

Con ingresos de US$ 2.200 millones al año, la industria turística, Costa Rica destaca como el destino más visitado de América Central, con un total de 2 millones de turistas extranjeros en 2008.[30] Con 460 visitantes por cada mil habitantes, Costa Rica tienen uno de los índices más altos de turistas per cápita de la Cuenca del Caribe. La mayoría de los visitantes extranjeros proviene de los Estados Unidos y Canadá (46%), y de países de la Unión Europea (16%),[31] lo que le permite recibir en media aproximadamente US$1000 por visitante, valor por visita entre los más altos de América Latina. En 2005 el turismo contribuyó con un 8,1% del PIB del país, y represento un 13,3% de los empleos directos e indirectos.[31] Desde inicios de los años 2000, el turismo genera para el país más ingreso de divisas que la exportación de banano o café juntos.[32]


Demografía
Artí###### principal: Demografía de Costa Rica
La mayoría de la población reside en el Valle Central, la cual está conformada por descendientes de europeos e indígenas. Estos últimos fueron asimilados culturalmente, lingüísticamente e ideológicamente a las poblaciones colonizadoras; esto explica la desaparición casi total de la influencia indígena en San José (y también, por cierto, en la mayor parte del país). Además, es fácil encontrar habitantes originarios de muchas otras latitudes, especialmente de China. Existe población de inmigrantes económicos y refugiados políticos, principalmente refugiados colombianos (la población refugiada mayor del país), e inmigrantes económicos nicaragüenses (en gran valor porcentual); también hay grupos importantes de argentinos y chilenos. Desde hace varios años hay un movimiento migratorio destacable de europeos (especialmente españoles, holandeses, rusos, suizos y suecos), asiáticos (chinos, coreanos y japoneses) y estadounidenses, que se afincan en el país atraídos por la estabilidad política, un modo de vida alternativo y un clima benigno.

El total de inmigrantes nicaragüenses puede superar los 750,000, pero es difícil determinar una cifra exacta debido a que parte de esta población es flotante (pues viaja de Nicaragua a Costa Rica y viceversa de acuerdo con las fluctuaciones laborales, determinadas por las cosechas de productos como el melón, la caña y el café), y a que la mayoría ingresa a Costa Rica en forma ilegal.

Una estimación basada en el estudio "Salud Reproductiva y Migración Nicaragüense en Costa Rica 1999-2000", del Programa Centroamericano de Población, utilizó el número de nacimientos de madres nicaragüenses para estimar que en 1998 existían 315,000 nicaragüenses en Costa Rica.

Una proyección posterior del Centro de Estudios para el Desarrollo Rural estimó que para el 2004 existían 495,000 nicaragüeses. El estudio "Cifras básicas sobre fuerza de Trabajo" del Instituto Nacional de Estadística y Censos de Costa Rica estimó la población total del país en 4,088,773 personas para el 2003, por lo que los nicaragüenses representan aproximadamente un 12% de la población.


Educación
La enseñanza general básica es obligatoria y gratuita. La cobertura en primaria es prácticamente universal mientras que en secundaria ronda el 70%. La tasa de alfabetización del país es de un 96%.

Posee cuatro universidades públicas, las cuales son: la Universidad de Costa Rica, la Universidad Nacional, la UNED y el Instituto Tecnológico de Costa Rica. El 4 de junio de 2008 fue firmada por el Presidente de la República, Óscar Arias Sánchez, la ley orgánica que crea la quinta universidad pública, con sede en la ciudad de Alajuela, la cual recibió el nombre de Universidad Técnica Nacional.

Se puede nombrar también al Instituto Nacional de Aprendizaje (INA, por sus siglas), que es una institución pública encargada de formar a la clase trabajadora y a los menos favorecidos, capacitándolos en áreas técnicas para la generación de nuevas empresas y la continuación de sus estudios de nivel superior. Contando con sedes en San José, Naranjo, San Carlos, Moín, Liberia, Pérez Zeledón y Barranca.

Además funcionan más de cincuenta universidades privadas; otras, pequeñas, aparecen y desaparecen, funcionando precariamente sin medios financieros adecuados y en plantas físicas de fortuna que propicien una educación superior de calidad.

Existen aproximadamente 175.000 estudiantes universitarios entre las diversas universidades públicas y privadas que existen.

El país cuenta además con importantes centros de estudio e investigación como son la Escuela de Agronomía de la Región Trópico Húmedo, o EARTH, el Instituto de Biodiversidad o InBio donde se estudia la flora y la fauna del país, el INCAE, que es una escuela de posgrado en Administración de Empresas adscrita a la Universidad de Harvard y la Universidad para la Paz, que es una universidad adscrita a las Naciones Unidas.

Para mayor información sobre las universidades de Costa Rica acceda a: Lista de Universidades de Costa Rica.


Salud
La institución rectora de este sector es el Ministerio de Salud Pública el cual desempeña una función de prevención de enfermedades. La atención médica y hospitalaria es responsabilidad de la Caja Costarricense de Seguro Social (CCSS) la cual es una institución estatal autónoma.

En promedio la esperanza de vida al nacer es de 78,6 años, siendo Costa Rica el país con mayor esperanza de vida de América Latina, y asimismo, está a la altura de la esperanza de vida de Estados Unidos y Canadá.

El sistema de salud de Costa Rica fue catalogado por la OMS en el año 2000 como el tercer mejor sistema de América Latina, superado solo por Colombia y Chile. A nivel mundial se ubicó en el puesto 36, superando a Estados Unidos (37) y a Cuba (39).

En términos generales, la población tiene acceso a un servicio aceptable de salud, aunque en los últimos años la inmigración de trabajadores ilegales que no cotizan para el Seguro Social ha deteriorado un poco el servicio y las listas de espera para cirugías no urgentes se han hecho más largas.

En 1998 se creó el Instituto Costarricense Contra el Cáncer (ICCC), cuyo objetivo era el de construir un Centro Nacional de Diagnóstico y un Hospital Oncológico. El instituto se financia con un impuesto a la lotería (monopolio estatal) y para el año 2004 tenía cerca de US$40 millones recolectados, sin embargo las construcciones no han comenzado debido a que médicos y políticos se han enfrascado en una batalla ya que algunos consideran que los fondos se deberían destinar a fortalecer a la CCSS y no se debería crear una nueva institución.


Cultura
Artí###### principal: Cultura de Costa Rica

Dentro del Teatro Nacional de Costa Rica.
Teatro Nacional de Costa Rica desde afuera.El Ministerio de Cultura y Juventud es la institución especializada a cargo de la coordinación de la vida cultural en el país. El trabajo del Ministerio está dividido en Dirección de cultura, Artes Visuales, Artes Escénicas, Música, Patrimonio, Sistema de Bibliotecas, Colegio de Costa Rica y Juventud.

En general, el Ministerio, aunque cuenta con muchas iniciativas, éstas difícilmente ven la luz por la falta de recursos. Cabe destacar, sin embargo, la constancia y calidad de los programas permanentes, como la Orquesta Sinfónica Nacional de Costa Rica y la Orquesta Sinfónica Juvenil, que son una brillante conjunción de dos áreas de trabajo : Cultura y Juventud.


Religión
Artí###### principal: Religión en Costa Rica
Costa Rica es un país que en materia de religión tiene un comportamiento similar al de los países desarrollados, esto por ser un país que recibe una masiva inmigración por parte de personas de muy variado origen étnico, incluyendo entre otros, europeos, asiáticos y otros latinoamericanos desde hace muchas décadas, lo que ha provocado una gran diversidad cultural y religiosa, y en parte el desarrollo urbano siendo un país mayoritariamente urbanizado (usualmente hay una correlación entre el urbanismo y la secularización de la sociedad como ocurre en los países industrializados).

La religión católica es mayoritaria sin embargo según la última encuesta de la Escuela de Matemática de la Universidad de Costa Rica, sólo el 47% de los ticos son católicos practicantes, un porcentaje similar al de los países desarrollados. Los católicos, practicantes y no practicantes, son en total el 74% de la población (uno de los porcentajes más bajos de Latinoamérica). Los protestantes representan aproximadamente el 10% de la población y las personas sin religión (agnósticos, ateos, seculares, etc.) son el 9%, los budistas el 2%.

A nivel de cristianos, después de los católicos, están los protestantes o evangélicos de diferentes denominaciones. También existen anglicanos, bautistas, metodistas, Santos de los Últimos Días, adventistas del Séptimo Día, testigos de Jehová, cuáqueros, amish, etc. Además, existe una pequeña comunidad de cristianos ortodoxos principalmente entre los emigrantes de origen griego, ruso, rumano, etc., con una única iglesia ortodoxa ubicada en Coronado, y un único sacerdote ortodoxo que ejerce para todas las denominaciones ortodoxas.

Costa Rica es uno de los países con mayor cantidad de inmigrantes per cápita del mundo, lo que ha contribuido a su diversidad religiosa. Casualmente, los judíos que emigraron de Europa a principios y mediados del siglo XX generaron una nutrida comunidad judía mayoritariamente askenazí. La inmigración por parte de orientales; chinos, taiwaneses, coreanos, japoneses, etc., generó la existencia de comunidades budistas, taoístas, etc., así como la práctica sincrética del catolicismo, el budismo y la religión tradicional china, en todo caso, entre extranjeros y nacionales conversos, Costa Rica tiene la comunidad budista más grande de Centroamérica.

Los emigrantes de Medio Oriente, libaneses, palestinos, iraquíes y otros árabes, también genera una de las más nutridas comunidades musulmanas de Centroamérica. Sumado a esta variedad se cuenta la presencia de hinduistas, bahais, wiccanos, rastafaris y los propios indígenas que preservan sus creencias religiosas (ver religión bribri), entre otros.


Deportes
Costa Rica en los Juegos Olímpicos
Selección de Fútbol
El deporte más practicado es el fútbol. La Selección Nacional ha asistido a tres Copas del Mundo: Italia 1990 (posición número trece), Corea-Japón 2002 (posición diecinueve) y la más reciente, Copa del Mundo Alemania 2006 quedando en el lugar treinta y uno. El actual director técnico de la selección es Rodrigo Kenton, en la Copa Mundial del 2006 fue dirigida por el entrenador costarricense de origen brasileño Alexandre Borges Guimaraes.


Efemérides
Fecha Nombre en otros países Nombre local Notas
1º de enero Año Nuevo Año Nuevo
Última semana marzo - Primera semana abril Jueves Santo Jueves Santo Fecha variable
Viernes Santo Viernes Santo Fecha variable
Domingo de Resurrección Domingo de Resurrección Fecha variable
11 de abril Batalla de Rivas Día de Juan Santamaría Héroe nacional
Junio Día del Padre Día del Padre Fecha móvil (siempre tercer domingo del mes)
25 de julio Anexión del Partido de Nicoya a Costa Rica Anexión del Partido de Nicoya a Costa Rica
1 de mayo Día del trabajador Día del Trabajador
2 de agosto Día de la Virgen de los Ángeles Día de la Virgen de los Ángeles
15 de agosto Día de la Madre Día de la Madre
24 de agosto Día de los Parques Nacionales Día de los Parques Nacionales Creado en 1982
9 de septiembre Día del Niño (a) Día del Niño (a)
15 de septiembre Día de la Independencia Día de la Independencia
12 de octubre Descubrimiento de América por Cristóbal Colón Día del encuentro de las Culturas
1 de noviembre Día de la abolición del ejército Día de abolición del ejército
2 de noviembre Día de Todos los Santos Día de todos los Santos
25 de diciembre Natividad del Señor Navidad

Por ley creada en el 2005 que entró en vigencia en el 2006 todos los días libres debido a la fiestas mencionadas se trasladan al lunes siguiente a excepción de cuando dichas fiestas caen sábado, domingo o lunes y los días 1º de enero, Jueves y Viernes Santos, el 1º de mayo, 15 de septiembre y 25 de diciembre.
Esta ley ha provocado polémica en la población. Los defensores dicen fomenta el turismo, nacional.


Clasificaciones internacionales
La clasificación se muestra en el orden de la posición del índice de Costa Rica con respecto la clasificación de los países evaluados en cada categoría. El año mostrado junto con el indicador refleja la fecha de los datos utilizados en la evaluación según lo reporta cada fuente, y no necesariamente corresonde al año de publicación.

Índice (Año) Autor / Fuente Año
publicación Países Posición
Mundial(1) Posición
A.L.(2)
Desempeño Ambiental (2008) Universidad de Yale[33] 2008 149 5º 1º
Libertad de prensa mundial (2007) Reporteros sin fronteras[34] 2007 169 21º 1º
Grado de Democracia (2006) The Economist[35] 2007 167 25º 1º
Paz Global (2008) The Economist[36] 2008 140 34º 3º
Calidad de vida (2005) The Economist[37] 2007 111 35º 3º
Índice de Prosperidad (2008) Instituto Legatum[38] 2008 104 38 4º
Competitividad Turística (2009) Foro Económico Mundial[5] 2009 133 42º 1º
Percepción de la corrupción (2008) Transparencia Internacional[39] 2008 180 47º 3º
Libertad económica (2008) The Wall Street Journal[40] 2008 162 49º 5º
Desarrollo humano (2006) Naciones Unidas (PNUD) [6] 2008 179 50º 5º
Competitividad Global (2008) Foro Económico Mundial[41] 2008-09 134 59º 4º
Igualdad del ingreso (1989-2007)(3) Naciones Unidas (PNUD)[42] 2007-2008 126 100º 5º
Índice de Satisfacción de Vida (2006-2007) (4) Banco Interamericano de Desarrollo[43] 2008 24 N/A(4) 1º

(1) Posición con respecto al total de países evaluados.
(2) Posición con respecto a los países evaluados de América Latina (No incluye Puerto Rico).
(3) Debido a que el Coeficiente de Gini usado en la clasificación corresponde a años diferentes, la posición de un país es solo una referencia, ya que estrictamente no es posible hacer comparaciones entre países por la dispersión de las fechas de los datos.
(4) El Índice de Satisfacción de Vida fue calculado por el Banco Interamericano de Desarrollo para los 24 países miembros del BID en América Latina y el Caribe, con base en la Encuesta Mundial de Gallup (Gallup World Poll) 2006 - 2007 y el World Development Indicators, por lo tanto, es un índice regional.

Trivia
La frase popular costarricense más conocida es ¡pura vida!. Otras frases comunes son ¿diay? una forma rápida de preguntar ¿qué pasa?, a modo de saludo tuanis en vez de decir "bien" o, simplemente para denotar entusiasmo o admiración.
Los costarricenses también son conocidos como ticos, desde 1856, en que empezaron a ser llamados así por los nicaragüenses, luego de que estos escucharan a las tropas costarricenses llamarse y tratarse entre ellos mismos usando la palabra "hermanitico". Esto se debía al extendido uso del doble diminutivo "it"+"ic" entre los hablantes del español en Costa Rica. Con el paso del tiempo, el gentilicio popular se extendió a otros países de América Central y, luego del comienzo del auge turístico del país, a mediados de los años 1980, el término se hizo internacional.[cita requerida]
Debido a la insuficiente y a veces inexistente señalización vial y a la carencia de números residenciales, los costarricenses han tenido que hacer uso de un sistema particular para dar direcciones, el cual es conocido como direcciones a la tica. Ejemplo: "de la casa Matute Gómez, 100 metros norte y 75 oeste; del higuerón de San Pedro, 50 al sur." o "del antiguo edificio de... 2 cuadras a la derecha". Esto ha causado muchos problemas para los servicios de mensajería y afecta principalmente a los turistas.

Véase también
Presidentes de Costa Rica
Lenguas de Costa Rica
Literatura de Costa Rica
Historia de los corregimientos de Costa Rica

Referencias
↑ El Espíritu del 48. «Abolición del Ejército». Consultado el 2008-03-09.
↑ Yale Center for Environmental Law & Policy / Center for International Earth Science Information Network at Columbia University. «Switzerland Tops 2008 Environmental Scorecard at World Economic Forum» (en inglés). Consultado el 2008-03-09.
↑ Yale Center for Environmental Law & Policy / Center for International Earth Science Information Network at Columbia University. «Environmental Performance Index 2008, Metrics for Costa Rica». Consultado el 2008-03-09. (Inglés)
↑ a b Mercedes Agüero y Hassel Fallas (2009-03-04). «Costa Rica es líder en competitividad turística». La Nación (Costa Rica). Consultado el 2009-03-07.
↑ a b c Jennifer Blanke y Thea Chiesa, Editoras (2009). «The Travel & Tourism Competitiveness Report 2009» (en inglés) (PDF). World Economic Forum. Consultado el 2009-03-06.
↑ a b PNUD Human Development Report 2008 update. «Table 1: Human Development Index Trends» (PDF). Consultado el 2009-05-01. (Inglés) página 25
↑ [[1]] (10 de enero de 2003). «Lista de todos los Estados Miembros de las Naciones Unidas que son parte o signatarios en los diversos instrumentos de derechos humanos de las Naciones Unidas» (en español) (PDF). Consultado el 5 de abril de 2009.
↑ Pacto Internacional de Derechos económicos, Sociales y Culturales, vigilado por el Comité de Derechos Económicos, Sociales y Culturales.
↑ Pacto Internacional de Derechos Civiles y Políticos, vigilado por el Comité de Derechos Humanos.
↑ Protocolo Facultativo del Pacto Internacional de Derechos Civiles y Políticos, vigilado por el Comité de Derechos Humanos.
↑ Segundo Protocolo Facultativo destinado a abolir la pena de muerte.
↑ Convención Internacional sobre la Eliminación de todas las Formas de Discriminación Racial, vigilada por el Comité para la Eliminación de Discriminación Racial.
↑ Convención Internacional sobre la Eliminación de todas las Formas de Discriminación contra la Mujer, vigilada por el Comité para la Eliminación de Discriminación contra la Mujer.
↑ Protocolo Facultativo de la Convención sobre la Eliminación de todas las Formas de Discriminación contra la Mujer.
↑ Convención contra la tortura y otros tratos o penas crueles, inhumanos o degradantes, vigilada por el Comité contra la Tortura.
↑ Convención sobre los Derechos del Niño, vigilada por el Comité de los Derechos del Niño.
↑ Protocolo Facultativo de la Convención sobre los Derechos del Niño relativo a la participación en los conflictos armados.
↑ Protocolo Facultativo de la Convención sobre los Derechos del Niño relativo a la venta de niños, la prostitución infantil y la utilización de niños en la pornografía.
↑ Convención Internacional sobre la protección de los derechos de todos los trabajadores migratorios y de sus familiares. La convención entrará en vigor cuando sea ratificada por veinte estados.
↑ «Costa Rica restablece relaciones diplomáticas con Cuba». La Nación digital (2009-03-18). Consultado el 2009-03-18.
↑ Fundación CIENTEC - Sistema eléctrico, fuentes energéticas e historia de la electrificación en Costa Rica
↑ La Nación, 13 de septiembre de 2002
↑ Revista VEJA (2008-07-31). «Os melhores grãos do mundo» (en portugués). Editora Abril. Consultado el 2008-07-29. Edición 2071. Edición impresa pp. 140
↑ Betty Fussell. «The World Before Starbucks», The New York Times, 1999-09-05. Consultado el 2008-07-29. (en Inglés)
↑ Florence Fabricant. «Americans Wake Up and Smell the Coffee», The New York Times, 1992-09-02. Consultado el 2008-07-29. (en Inglés)
↑ «Intel supone el 4,9 por ciento del PIB de Costa Rica». El Economista (2006-10-06). Consultado el 2008-04-13.
↑ «Intel fabrica el procesador "más veloz del mundo" en Costa Rica». La Vanguardia (2007-11-13). Consultado el 2008-04-13.
↑ Honey, Martha (1999), Ecotourism and Sustainable Development: Who Owns Paradise?, Island Press; 1 edition , Washington, D.C., p. 5, ISBN 1-55963-582-7
↑ The Travel & Tourism Competitiveness Report 2009: Contry/Economy Profiles, World Economic Forum, Geneva, Suiza, 2009, http://www.weforum.org/documents/TTCR09/index.html En el menú del lado izquierdo busque 2.1 y seleccione Costa Rica.
↑ Hassel Fallas (2008-12-18). «Llegada de turistas dejará $2.200 millones este año». La Nación. Consultado el 2009-03-07.
↑ a b Altés, Carmen (2006), El Turismo en América Latina y el Caribe y la experiencia del BID, Inter-American Development Bank; Sustainable Development Department, Technical Paper Series ENV-149, Washington, D.C. disponible en http://idbdocs.iadb.org/wsdocs/getdocument...x?docnum=984876, p. 9 and 47
↑ José Enrique Rojas (2004-12-29). «Turismo, principal motor de la economía durante el 2004». La Nación. Consultado el 2008-04-13.
↑ Yale Center for Environmental Law & Policy / Center for International Earth Science Information Network at Columbia University. «Environmental Performance Index 2008, Metrics for Costa Rica». Consultado el 2008-03-09. (Inglés)
↑ Reporters Without Borders. «Worldwide Press Freedom Index 2007». Consultado el 2008-03-13. (Inglés)
↑ The Economist Intelligence Unit. «The World in 2007, Democracy Index 2006». Consultado el 2008-03-13. (Inglés)
↑ The Economist Intelligence Unit et. al. (Vision of Humanity website). «Global Peace Index Rankings» (en inglés). Consultado el 2008-05-28.
↑ The Economist Intelligence Unit. «Pocket World in Figures 2008». Consultado el 2008-03-13. (Inglés)
↑ «The 2008 Legatum Prosperity Index Table 2008» (PDF). Legatum Institute. Consultado el 2008-10-14.
↑ Transparency International. «2008 Corruption Perception Index Ranking Table». Consultado el 2008-09-28.
↑ The Heritage Foundation and The Wall Street Journal. «Index of Economic Freedom 2008». Consultado el 2008-03-14. (Inglés)
↑ World Economic Forum. «The Global Competitiveness Report 2008-2009». Consultado el 2008-10-09. (Inglés)
↑ UNPD Human Development Report 2007/2008. «Inequality in income or expenditure». Consultado el 2008-03-14. (Inglés)
↑ Banco Interamericano de Desarrollo. «Mayor Crecimiento Económico Afecta Negativamente en las Percepciones de la Satisfacción de Vida en América Latina y el Caribe». Consultado el 2008-11-23.
Rojas Chaves, Carmen. «La enseñanza de las lenguas indígenas en Costa Rica». Sede Costarricense de la UNESCO.
Fallas Saborío, Carlos E. (2001). «Sistema eléctrico, fuentes energéticas e historia de la electrificación en Costa Rica». Fundación CIENTEC. Consultado el 26/05/2007.

Bibliografía
Zamora Acosta, Elías[2] (1980). Etnografía Histórica de Costa Rica, 1561-1615. Universidad de Sevilla, Publicaciones del Seminario de Antropología Americana, pp. 164 páginas. ISBN 978-84-7405-176-6.

Enlaces externos
Wikimedia Commons alberga contenido multimedia sobre Costa Rica.Commons
Wikcionario

Wikcionario tiene definiciones para Costa Rica.
Constitución Política de Costa Rica
Presidencia de la República de Costa Rica
Escuela de Historia de la Universidad de Costa Rica Portal de Historia Costarricense
Fundación para el Desarrollo Cultural y Social de las Etnias Indígenas Costarricenses
Gobierno Digital de Costa Rica
Instituto Costarricense de Turismo donde encontrará toda la información turística de Costa Rica
Planificador de rutas para Costa Rica

Obtenido de "http://es.wikipedia.org/wiki/Costa_Rica"
Categorías: Costa Rica | Miembros de la Organización de los Estados Americanos | Miembros de la ONU
Categorías ocultas: Wikipedia:Artículos con pasajes que requieren referencias | Wikipedia:Artículos destacados en w:af
VistasArtí###### Discusión Ver código fuente Historial Herramientas personalesRegistrarse/Entrar Buscar
Navegación
Portada
Portal de la comunidad
Actualidad
Cambios recientes
Página aleatoria
Ayuda
Donaciones
Crear un libro
Añadir esta página
Ayuda de libros
Herramientas
Lo que enlaza aquí
Cambios en enlazadas
Subir archivo
Páginas especiales
Versión para imprimir
Enlace permanente
Versión en PDF
Citar este artí######
otros proyectos
Commons
Wikcionario
En otros idiomas
Afrikaans
Alemannisch
Aragonés
العربية
Asturianu
Azərbaycan
Žemaitėška
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
বাংলা
བོད་ཡིག
ইমার ঠার/বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী
Brezhoneg
Bosanski
Català
Cebuano
Qırımtatarca
Česky
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Zazaki
Dolnoserbski
ދިވެހިބަސް
Eʋegbe
Ελληνικά
English
Esperanto
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Arpetan
Frysk
Gaeilge
Gàidhlig
Galego
Gaelg
עברית
हिन्दी
Hrvatski
Kreyòl ayisyen
Magyar
Հայերեն
Interlingua
Bahasa Indonesia
Ilokano
Ido
Íslenska
Italiano
日本語
Basa Jawa
ქართული
Қазақша
ಕನ್ನಡ
한국어
Kurdî / كوردی
Kernewek
Latina
Lëtzebuergesch
Líguru
Lumbaart
Lingála
Lietuvių
Latviešu
Македонски
മലയാളം
Bahasa Melayu
Dorerin Naoero
Nāhuatl
Plattdüütsch
नेपाली
नेपाल भाषा
Nederlands
‪Norsk (nynorsk)‬
‪Norsk (bokmål)‬
Novial
Occitan
Иронау
Kapampangan
Polski
Piemontèis
پښتو
Português
Runa Simi
Română
Русский
संस्कृत
Sicilianu
Sámegiella
Srpskohrvatski / Српскохрватски
සිංහල
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Српски / Srpski
Svenska
Kiswahili
தமிழ்
Тоҷикӣ
ไทย
Tagalog
Türkçe
Uyghurche‎ / ئۇيغۇرچە
Українська
اردو
O'zbek
Tiếng Việt
Volapük
Winaray
Wolof
Zeêuws
中文
文言
Bân-lâm-gú

Esta página fue modificada por última vez el 23:33, 1 may 2009. Contenido disponible bajo los términos de la Licencia de documentación libre de GNU (véase Derechos de autor).
Wikipedia® es una marca registrada de la organización sin ánimo de lucro Wikimedia Foundation, Inc.
Política de privacidad Acerca de Wikipedia Limitación de responsabilidad
0

#184556 El usuario está offline   **Ester** 

  • RAQUELISTA_R&G
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 5542
  • Registrado: 17-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:10 PM

CITA(¡nformatr¡x @ 10/05/2009 - 15:09) <{POST_SNAPBACK}>
+1 rolleyes.gif Son unos soletes

Colorin no me lo esperaba...


Sí. Han llegado en el momento justo, cuando la se quedaba más parada. ¡Gracias a dios!
0

#184557 El usuario está offline   colorintostao 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1069
  • Registrado: 21-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:11 PM

CITA(¡nformatr¡x @ 10/05/2009 - 15:09) <{POST_SNAPBACK}>
+1 rolleyes.gif Son unos soletes

Colorin no me lo esperaba...

ME SABE MAL POR TI PERO EL DEBER ES LO PRIMERO
Citadme diciendo que me han citado mal
0

#184558 El usuario está offline   colorintostao 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1069
  • Registrado: 21-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:12 PM




Hey IP anónima, ¿Has probado ya nuestro imageboard? Es un foro de imágenes parecido a 4chan, pero con más LULZ. ¡Entra ahora y pruébalo!
Verduleras
De La Frikipedia, la enciclopedia '''extremadamente''' seria.
Saltar a navegación, buscar
Diosa verdulera. Ejemplo de como llegar a lo más alto siguiendo esta senda vital

Las verduleras son una subespecie de la Mujer que se caracterizan por el alto tono de voz utilizado para comunicarse con el resto de seres humanos (y no humanos) que abundan en gran cantidad en las zonas más reprimidas de nuestro amago de país (vamos, las barriadas).
¿Quieres mas detalles?

Suelen ser mujeres de alto standing (tan alto que empieza por la cola), con una gran cultura barriobajera y grandes dotes para conseguir el climax ideal para tenerte hasta los mismísimos cojones. Suelen provenir de proyectos de mujer que se malograron adoptando el estilo de vida jessi.

Dichas mujeres, son perfectas empleadas del hogar, dependientas, peluqueras y madres en general. Su rictus pavoroso se halla enmarcado en unas patas de gallo que llegan hasta el cogote, bolsas en el contorno de los ojos (mezcladas con maquillaje de anteayer) y, por supuesto, una boca entreabierta que denota inteligencia.

El perfil de dichos seres es, en general, el de una mujer de aproximadamente 40 años, bata de boatiné, rulos puestos, zapatillas horrorosas a cuadros y la correa del Yorkshire, que en invierno llevará un jersey rojo hecho a mano por el individuo de los rulos, y en verano, llevará el pelo recogido en unas coletas sobre la frente del cánido.

Las expresiones más empleadas por estas féminas de alto porte se resumen en el siguiente curso de garruleo, en 5 pasos, proporcionado por Feci's Institute de Cartagena:

-Axo, peo qué dicehhh? -Axo, peo qué deciihh tooohh? -Xaxaaaa, ah vito a la Yenny? S'a puehto mexaah rojaah! -Bruoaagghh! Te l'ah comiiioo! -Doh un leuroo! Doh un leuroo! Que me s'acabaaan!

Estos son, a grandes rasgos, las directrices a seguir para llegar a ser una buena Verdulera. Es imprescindible el vestuario, en el que se incluyen pantalones de chándal blancos, botas de pelo, camisetas ajustadas de colores rosa-negro, amarillo-negro, cintas para el pelo (a conjunto con las camisetas) y, ante todo, unos pendientes de aro.
Obtenido de "http://www.frikipedia.es/friki/Verduleras"
Categoría: Estereotipos femeninos
Vistas

* Página
* Discusión
* Ver código fuente
* Historial

Herramientas personales

* Registrarse/Entrar
* wikEd

Navegación

* Portada
* Portal de la comunidad
* El Piriódico
* Blog oficioso
* Cambios recientes
* Página aleatoria
* Ayuda
* Apoyo al proyecto
* Chat frikipédico
* Frikichan
* Foro
* Correo
* Referencias
* Tienda de camisetas

Interesantes anuncios
Merchandising
Camisetas frikipédicas Camiseta modelo cani ¡Compra una, amiguete!
Dame argo payo
Buscar

Herramientas

* Lo que enlaza aquí
* Cambios en enlazadas
* Páginas especiales
* Versión para imprimir
* Enlace permanente

Powered by MediaWiki
GNU Free Documentation License 1.2

* Esta página fue modificada por última vez el 18:40, 17 jul 2007.
* Esta página ha sido visitada 4.416 veces.
* El contenido está disponible bajo los términos de la GNU Free Documentation License 1.2
* Política de protección de datos
* Acerca de La Frikipedia / Quienes somos
* Aviso legal
* Contacto: contacto@frikipedia.es


Citadme diciendo que me han citado mal
0

#184559 El usuario está offline   forever_fan 

  • Pussaw
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 13872
  • Registrado: 20-March 09
  • Gender:Male

Escrito 10 May 2009 - 02:12 PM

CITA(**Ester** @ 10/05/2009 - 14:05) <{POST_SNAPBACK}>
ph34r.gif Gracias por mantenernos la plataforma arriba ph34r.gif

son muy majos la verdad,hay que mirar el lado positivo

Donc pour moi disculpais aller? un cadeau, je emcanta chanson

http://www.youtube.com/watch?v=rX5wTSUBGVM
0

#184560 El usuario está offline   UP&DOWN 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1559
  • Registrado: 12-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:12 PM

রাশিয়া
মুক্ত বিশ্বকোষ উইকিপিডিয়াত্ত
চঙদে: মাতুং মেথেল, বিসারা
Rossiya or Rossija / Россия
রাশিয়ান ফেডারেশন

ফিরালহান চিনত্হান

রাষ্ট্রীয় এলাহান
জাতীয় সঙ্গীতহান of Russia; formerly The Patriotic Song and God Save the Tsar


রাশিয়ার মানচিত্রগ দেহানি অইল
রাজধানী মস্কো
৬০°০০′ঔ ১০০°০০′মু
ঠারহান/নি রাশিয়ান ঠার
সরকার ফেডারেশন
- রাষ্ট্রমাপু ভ্লাদিমির পুতিন
- মন্ত্রীমাকক মিখাইল ফ্রাডকোভ
ৱাইসাঙ
- সোভিয়েত ইউনিয়নরাঙত আগষ্ট ২৪, মারি ১৯৯১
লয়াহান
- পুল্লাপ ১৭,০৯৮,২৪২ কিমি²
ব মা
- পানিহান ৭৯,৪০০ কিমি²
- হুকানাহান ১৬,৯৯৫,৮০০ কিমি²
জনসংখ্যা
- ২০০৪ গর চুৱা ১৪৩,২০১,৬০০ (৯তম)
- ঘনহান ৮.৪ /কিমি² (২০৯তম)
/ব মি
জিডিপি (পিপিপি) ২০০৬ চুৱা
- পুল্লাপ $১.৭৪৬ ট্রিলিয়ন
- মানুগ লেহে $১২,২০০
জিনি? (২০০২) ৩৯.৯ (বুকগত)
মাউচা (২০০৪) ০.,৭৯৭ (বুকগত) (৬৫তম)
তাংখা রাশিয়ান রুবল (আরইউবি) (RUB)
সময়র লয়াগ আরইউসময়
ইন্টারনেট টিএলডি .আরইউ (.ru)
টেলিফোন কোডগ +৭
রাশিয়ার পুরা নাঙহান রাশিয়ান ফেডারেশন (ইংরেজি:Russia, রাশিয়ান ঠার: Rossiya or Rossija / Россия), এহান ইউরোপ মহাদেশ বারো মুঙেদের ইউরোপ উপমহাদেশর দেশ আহান। দেশ এহানর রাজধানীগ মস্কো।রাষ্ট্র এহানর মানুরে/নাগরিকরে রাশিয়ান বুলতারা।




মেথেল [থেইকরিয়া থনা]
১ ভৌগলিক উপাত্ত
১.১ চৌদ্দাহান
২ জনসংখ্যার উপাত্ত
৩ ইতিহাসহান
৪ অর্থনীতি
৫ রাজনীতি
৬ প্রশাসনিক লয়াগি
৭ নাংকরা মানু
৮ সাকেই আসে ইকরা
৯ পাসিতা



[পতিক] ভৌগলিক উপাত্ত
দেশ এহানার আয়তনহান ১৭,০৯৮,২৪২ বর্গ কিলোমিটার অতার মা মাটিহান ১৬,৯৯৫,৮০০ ব.কিমি., পানিহান ৭৯,৪০০ ব.কিমি।রাষ্ট্র এহানর ভৌগলিক মাপাহান ইলতাই ৬০°০০′ঔ ১০০°০০′মু


[পতিক] চৌদ্দাহান
মুঙেদে: ---

পিছেদে: ---

খায়েদে: ---

ঔয়াঙেদে: ---


[পতিক] জনসংখ্যার উপাত্ত
দেশ এহানাত মানু আসিতাই ১৪৩,২০১,৬০০গ বারো মানুর ঘনহান হারি বর্গ কিলোমিটারে ৮.৪গ।[১]


[পতিক] ইতিহাসহান
দেশ এহান সোভিয়েত ইউনিয়নরাঙত আগষ্ট ২৪, মারি ১৯৯১ত ৱাইসাঙসে।


[পতিক] অর্থনীতি
রাশিয়ার তাংখারে রাশিয়ান রুবল বুলতারা বাট্টি করে আরইউবি (RUB) বুলানি অর।মারি ২০০৬র আনুমানিক হিসাবহানর মাতুঙে দেশ এহানর জিডিপি (পিপিপি)১.৭৪৬ ট্রিলিয়ন ডলার বারো মানুগ লেহে ১২,২০০ ডলার


[পতিক] রাজনীতি
দেশ এহানর সরকারর ফেডারেশনর সিজিলন চলের।


[পতিক] প্রশাসনিক লয়াগি

[পতিক] নাংকরা মানু

[পতিক] সাকেই আসে ইকরা

[পতিক] পাসিতা
উইকিমিডিয়া কমন্সরতা মিডিয়ার গজে লাতঙ আগ আসে:
Category:Russia
↑ জাতি সংঘর বিশ্ব জনসংখ্যার প্রস্পেক্ট (মারি ২০০৪র রিভিশন). পাসিলাঙতা জুলাই ২, মারি ২০০৪.



চা • য়্যারী • পতাইউরোপ মহাদেশর দেশহানি[গুর]
আলবেনিয়া • এন্ডোরা • অস্ট্রিয়া • বেলারুস • বেলজিয়াম • বসনিয়া বারো হার্জেগোভিনা • বুলগেরিয়া • ক্রোয়েশিয়া • চেক প্রজাতন্ত্র • ডেনমার্ক • এস্তোনিয়া • ফিনল্যান্ড • ফ্রান্স • জার্মানি • গ্রীস • হাঙ্গেরী • আইসল্যান্ড • আয়ারল্যান্ড • ইতালি • লাতভিয়া • লিষ্টেনষ্টাইন • লিথুয়ানিয়া • লুক্সেমবুর্গ • মেসিডোনিয়া • মাল্টা • মোলদোভা • মোনাকো • মন্টিনিগ্রো • নেদারল্যান্ড • নরৱে • পোল্যান্ড • পর্তুগাল • রোমানিয়া • রাশিয়া • সান মারিনো • সার্বিয়া • স্লোভাকিয়া • স্লোভেনিয়া • স্পেন • সুইডেন • সুইজারল্যান্ড • ইউক্রেন • তিলপারাজ্য • ভ্যাটিকান সিটি




এহান দেশর বারে ইকরিসি বাট্টি নিবন্ধহান। উইকিপিডিয়া এহান চাঙখল করানিরকা বাট্টি নিবন্ধহান লইকরানিত তি পাঙকরে পারর।


'http://bpy.wikipedia.org/wiki/%E0%A6%B0%E0%A6%BE%E0%A6%B6%E0%A6%BF%E0%A6%AF%E0%A6%BC%E0%A6%BE'-ত্ত আনানি অসে
থাকহানি: দেশর বারে বাট্টি নিবন্ধহানি | দেশ | মুঙেদের ইউরোপর দেশহানি | ইউরোপ মহাদেশর দেশহানি
চানিবন্ধ য়্যারী পতানি ইতিহাসহান নিজস্ব আতিয়ারলগইন / একাউন্ট খুল দিশা-ধরুনী
পয়লা পাতা
শিংলুপ
হাদি এহানর ঘটনা
হাদিএহান পতাসিতা
খাংদা পাতা
পাংলাক
দান দেনা
বিসারিয়া চা
আতিয়ার
যে পাতাহানিত্ত এহানাত মিলাপ আসে
সাকেই আসে পতা
বিশেষ পাতাহানি
ছাপানি একরব সংস্করণ
আকুবালা মিলাপ
নিবন্ধ এহানরে উদ্ধৃত করেদে
আরআর ঠারে
Afrikaans
Alemannisch
አማርኛ
Aragonés
Anglo-Saxon
العربية
ܐܪܡܝܐ
مصرى
Asturianu
Авар
Azərbaycan
Башҡорт
Boarisch
Žemaitėška
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
Bislama
Bamanankan
বাংলা
བོད་ཡིག
Brezhoneg
Bosanski
Català
Нохчийн
Cebuano
Qırımtatarca
Česky
Kaszëbsczi
Словѣ́ньскъ / ⰔⰎⰑⰂⰡⰐⰠⰔⰍⰟ
Чăвашла
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Zazaki
Dolnoserbski
ދިވެހިބަސް
Eʋegbe
Ελληνικά
Emiliàn e rumagnòl
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Võro
Føroyskt
Français
Arpetan
Furlan
Frysk
Gaeilge
贛語
Gàidhlig
Galego
Avañe'ẽ
������������
Gaelg
Hak-kâ-fa
Hawai`i
עברית
हिन्दी
Fiji Hindi
Hrvatski
Hornjoserbsce
Kreyòl ayisyen
Magyar
Հայերեն
Interlingua
Bahasa Indonesia
Interlingue
Ilokano
Ido
Íslenska
Italiano
ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ/inuktitut
日本語
Lojban
Basa Jawa
ქართული
Kongo
Қазақша
ಕನ್ನಡ
한국어
कश्मीरी - (كشميري)
Kurdî / كوردی
Коми
Kernewek
Кыргызча
Latina
Lëtzebuergesch
Luganda
Limburgs
Líguru
Lumbaart
Lietuvių
Latviešu
Мокшень
Македонски
മലയാളം
Монгол
मराठी
Bahasa Melayu
Malti
Эрзянь
Dorerin Naoero
Nāhuatl
Plattdüütsch
Nedersaksisch
नेपाली
नेपाल भाषा
Nederlands
‪Norsk (nynorsk)‬
‪Norsk (bokmål)‬
Novial
Nouormand
Diné bizaad
Occitan
Иронау
ਪੰਜਾਬੀ
Kapampangan
Papiamentu
Deitsch
Norfuk / Pitkern
Polski
Piemontèis
Ποντιακά
پښتو
Português
Runa Simi
Rumantsch
Romani
Română
Armãneashce
Русский
Саха тыла
Sardu
Sicilianu
Scots
Sámegiella
Srpskohrvatski / Српскохрватски
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Gagana Samoa
Soomaaliga
Shqip
Српски / Srpski
Seeltersk
Basa Sunda
Svenska
Kiswahili
Ślůnski
தமிழ்
తెలుగు
Тоҷикӣ
ไทย
Türkmençe
Tagalog
Tok Pisin
Türkçe
Tatarça/Татарча
Reo Mā`ohi
Удмурт
Uyghurche‎ / ئۇيغۇرچە
Українська
اردو
O'zbek
Vèneto
Tiếng Việt
Volapük
Walon
Winaray
Wolof
吴语
Хальмг
ייִדיש
Yorùbá
中文
文言
Bân-lâm-gú
粵語
isiZulu

পাতা এহানর লমিলগা পতানিহান ১৯:২১, ৫ মে ২০০৯. GNU Free Documentation License-র মাতুঙে এহানর মেথেলহানি পানা একরের। লুকরানির নীতিহান উইকিপিডিয়ার বারে দাবি বেলানি

0

#184561 El usuario está offline   diego_rayo2 

  • FLEQUILLISTA
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 3023
  • Registrado: 17-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:12 PM

Aún que a UP no se le pueda ignorar, a colorin sí, asi qué ya está.
Os dejo, hasta la noche wink.gif
¡RAQUEL & NITO!

.LORENATOR.
0

#184562 El usuario está offline   ¡nformatr¡x 

  • RAQUELISTA
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 3638
  • Registrado: 17-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:12 PM

CITA(diego_rayo2 @ 10/05/2009 - 14:08) <{POST_SNAPBACK}>
¿Tampoco te gusta a ti?
Es que ya no sé cual poner... sad.gif

Jajaja, no está bien, seguro que a Dieguito le encanta rolleyes.gif
Vicky/Lorena/Quique
RAQUEL - EVA - ELI
0

#184563 El usuario está offline   colorintostao 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1069
  • Registrado: 21-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:13 PM

Kebab
De La Frikipedia, la enciclopedia '''extremadamente''' seria.
Saltar a navegación, buscar
Adoptado

Este artí###### fue adoptado por Trooper Kreator666, así que no lo toques por que sino este gatito se enojará contigo.
De la serie alimentos y otras vainas:
Nombre: Kebab
Tipo de Comida: Comida que lleva carne o semejantes
¿Como se Come? Con la boca
¿De donde Proviene? Del puesto de donde lo compras
Ingrediente Basico: Carne de cordera/######
Forma de Presentación No se presenta, se come
Sabor: A kebab

Suculenta comida arabe que algunos devoran y otros no pueden ni ver. Hay que fiarse de los coleguitas que te lo venden, ya que no parecen de fiar y mejor vigila mientras te lo preparan, ya que el cordero que rebanan podría ser carne fresca recalentada recien recogida de la valla de Ceuta.
Características

* Es imposible de cerrar, ya que siempre se desprende el condimento por los bordes.
* Poll@ o cordero(y eso que parece bacon). Esto se lee entre 'pollo' y '######'.

Efectos secundarios

* Cuando consigas acabartelo, todo un logro, tus manos echaran pestes a kebab durante un par de dias, aunque las laves con perlán.
* Tu aliento olerá a terrorista suicida durante 24 horas ininterrumpidas, de modo que olvidate de ligar en ese periodo de tiempo.
* Llegará un día en que esta comida te sentara como una patada en el ###### y no volverás a probarla nunca más, con lo que puedes pasarte a la comida española, para favorecer el sector.
* No mezclar con bebidas alcohólicas, podría ser confundido con confeti.
* Si lo acompañas con agua potable, te dará un infarto al corazón tan grande que tu pecho se convertirá en un volcán de sangre.

Recomendaciones

* Si estás comiendo kebab con un turco, trata de comerlo sin poner siquiera la menor cara de reclamo, si no el turco se descontentará y creerá que estás insultando a su país y a su capacidad culiadora culinaria, lo cual podria causar el apocalipsis (nunca has visto a un turco enojado), asi que trata de comértelo con la mejor cara posible ;-)
* Si estás comiendo kebab y sientes que tienes menguadas las capacidades olfativas, móviles, gustativas, auditivas, o alguna de toda esa maraña de cosas, tira el kebab por la ventana y sal corriendo a buscar ketchup (lo arregla todo).
* Pregúntale al proveedor de tu kebab si es carne de pollo o de ######
* Si te dice que es de ######, tócale el ano, te dara uno de carne de cerdo.
* Si te dice que es de pollo, cuando termine de hacerlo, dale una Patada en los cojones y corre con tu delicioso kebab en la mano sin pagar.
* Cuando termines de comer, lávate los dientes con la pasta dental que venía dentro del kebab (así que no me vengas con que te comiste la pasta también, eh?).
Citadme diciendo que me han citado mal
0

#184564 El usuario está offline   UP&DOWN 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1559
  • Registrado: 12-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:13 PM

Rusland
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Spring na: navigasie, soek
Russiese Federasie (Rusland)
Российская Федерация (Россия)
Rossijskaja Federatsija (Rossija)
Vlag Wapen

Volkslied: Nasionale Volkslied van die Russiese Federasie
Государственный гимн Российской Федерации
Gosoedarstwenni gimn Rossijskoi Federatsiji

Hoofstad Moskou
55°45′N 37°37′O
Grootste stad Moskou
Amptelike tale Russies
Regering
President
Eerste minister Federale republiek
Dmitri Medwedef
Wladimir Poetin
Onafhanklikheid
Stigting van
Kiëf-Roes
Sowjetunie
Rusland

c. 862
Desember 1922
Desember 1991
Oppervlakte
- Totaal

- Water (%)
17 075 400 km2 (1ste)
6 592 800 myl2
13
Bevolking
- 2008 skatting
- Digtheid
142 008 838 (9de)
8,3 / km2 (209de)
BBP (KKP)
- Totaal
- Per capita 2007 skatting

$2 088 triljoen (7de)
$14 692(54ste)

Geldeenheid roebel (RUB)
Tydsone
- Somertyd (UTC+2 – +12)
(UTC+3 – +13)
Internet-TLD .ru
Skakelkode +7
Rusland (Russies: Россия, Rossija), amptelik die Russiese Federasie (Russies: Российская Федерация, Rossijskaja Federatsija), is ’n land wat gedeeltelik in Europa en gedeeltelik in Asië lê. Die land lê egter vanuit ’n politieke oogpunt in Europa omdat die belangrikste deel, ook die hoofstad, Moskou, Europees is en sowat 70% van die bevolking daar woon.

Met sy oppervlak van 17 098 242 km² is Rusland die grootste land ter wêreld, byna twee maal so groot soos die tweede grootste land, Kanada. Dit grens aan (antikloksgewys van NW na SO): Noorweë, Finland, Estland, Letland, Litaue, Pole, Wit-Rusland, Oekraïne, Georgië, Azerbeidjan, Kazachstan, Sjina, Mongolië en Noord-Korea. Verder is dit deur ’n see of smal seestraat geskei van die Verenigde State (Alaska), Kanada, Turkmenistan, Iran, Turkye, Swede en Japan.

Die land se geskiedenis begin met die ontstaan van die Slawiërs tussen die 3de en 8ste eeu.[1] Die eerste Slawiese staat, Kiëf-Roes, het in die 9de eeu ontstaan. Dit is deur Wikings regeer en het in 988 die Christelike geloof van die Bisantynse Ryk aanvaar. Kiëf-Roes het uiteindelik verbrokkel en in talle klein feodale Russiese state verdeel. Die belangrikste hiervan was die Groothertogdom van Moskou of Moskowië. Moskou het mettertyd die omringende Russiese prinsdomme herenig en die plek van Kiëf-Roes ingeneem. Teen die 18de eeu het die land uitgebrei tot die groot Russiese Ryk, wat gestrek het van Pole tot die Stille Oseaan.

In die 20ste eeu het Rusland as die Russiese Sosialistiese Federale Sowjetrepubliek (RSFSR) die kern gevorm van die Sowjetunie, die wêreld se eerste en grootste grondwetlik sosialistiese staat en saam met Amerika een van die wêreld se twee supermoondhede. Toe die Sowjetunie in 1991 verbrokkel, is die Russiese Federasie gestig. Rusland is ’n permanente lid van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad en ’n voorste lid van die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS) en die G8.

Inhoud [versteek]
1 Geografie
1.1 Topografie
1.2 Klimaat
2 Deelgebiede
3 Regering en politiek
4 Buitelandse betrekkinge en die weermag
5 Ekonomie
5.1 Ekonomiese ontwikkeling
5.2 Landbou
5.3 Buitelandse handel
5.4 Huidige ekonomiese hoofsektore
5.5 Ekonomiese ontwikkeling in die vroeë 21ste eeu
6 Bevolking
7 Geskiedenis
7.1 Vroeë periode
7.2 Kiëf-Roes
7.3 Moskowië en die eerste tsaars
7.4 Keiserlike Rusland
7.5 Sowjet-Rusland
7.6 Russiese Federasie
8 Taal
9 Godsdiens
10 Kultuur
10.1 Klassieke musiek en ballet
10.2 Letterkunde
10.3 Rolprente
10.4 Beeldende kuns
11 Verwysings



[wysig] Geografie
Die Russiese Federasie lê uitgestrek oor die grootste deel van Noord-Eurasië. Vanweë sy grootte is daar groot eentonigheid én afwisseling. Sy klimaat, plantegroei en grondsoorte strek oor ’n groot gebied. Saam met die klimaat wissel die plantegroei: van die toendra van die Oos-Europese Vlakte en die taiga (naaldboomwoude) tot die steppe (grasvelde) en halfwoestyn aan die Kaspiese See. Daar is 23 Wêrelderfenisgebiede[2] in die land.


[wysig] Topografie
Die twee dele van Rusland wat die verste van mekaar geleë is, is sowat 8 000 km uitmekaar: die grens met Pole en die verre suidooste van die Koeril-eilande naby Japan. Rusland is oor elf tydsones versprei.


Die Wasjoegan-rivier op die vlaktes van Wes-SiberiëDie land het die wêreld se grootste oppervlakte woude[3] en is bekend as "die longe van Europa"[4]. Net die Amasone-reënwoud absorbeer meer kooldioksied. Dit voorsien Europa en die hele wêreld van ’n enorme hoeveelheid suurstof.

Russiese hengelvlote het toegang tot drie van die wêreld se oseane – die Atlantiese, die Arktiese en die Stille Oseaan – en hulle verskaf baie van die wêreld se visvoorraad.[5] Die Kaspiese See is die bron van wat beskou word as die wêreld se beste kaviaar.

Die grootste deel van Rusland bestaan uit uitgestrekte vlaktes, hoofsaaklik steppe na die suide en digte woude na die noorde met toendra aan die noordelike kus. Bergreekse word aangetref aan die suidelike grense, soos die Kaukasus (met Berg Elbroes, teen 5642 m / 18 511 vt Rusland en Europa se hoogste punt) en die Altai, asook in die oostelike dele, soos die Werchojansk-reeks en die vulkane op die Kamtsjatka-skiereiland. Die Oeralberge strek noord-suid en verdeel Europa en Asië. Dit is ook ryk aan minerale bronne. Altesaam 10% van die wêreld se bewerkbare grond lê in Rusland.[6]


Sotsji in Krai KrasnodarRusland se kuslyn is langer as 37 000 km aan die Arktiese en die Stille Oseaan, sowel as die Oossee, See van Azof, Swartsee en Kaspiese See[7]. Die Barentssee, Witsee, Karasee, Laptefsee, Oos-Siberiese See, Tsjuktsji-see, Beringsee, See van Ochotsk en die See van Japan is met Rusland verbind. Groot eilande en eilandgroepe sluit in Nowaja Zemlja, die Franz Josef-land, die Sewernaja Zemlja, die Nieu-Siberiese Eilande, Wrangeleiland, die Koerileilande en Sachalin.

Rusland het duisende riviere en mere en het dus een van die wêreld se grootste binnelandse waterbronne. Die grootste van sy watermassas is die Baikalmeer, die wêreld se diepste en mees onbesoedelde varswatermeer.[8] Dit bevat meer as ’n vyfde van die wêreld se vars water.[9] Ander groot mere is onder andere die Ladoga en die Onega.

Van sy 100 000 riviere[10] is die Wolga die land se bekendste, nie net omdat dit die langste rivier in Europa is nie, maar ook vanweë sy groot rol in die Russiese geskiedenis. Rusland se talle natuurlike hulpbronne sluit in petroleum, natuurlike gas, steenkool, hout en minerale.[7][11]


[wysig] Klimaat
Verskeie faktore bepaal Rusland se klimaat. Die enorme grootte van die land en die feit dat baie dele ver van die see is, veroorsaak dat daar in die grootste gebied ’n kontinentale klimaat is, behalwe in die toendra en die verre suidooste. Berge in die suide verhinder die vloei van warm lugmassas van die Indiese Oseaan af en die vlaktes in die weste en noorde stel die land bloot aan Arktiese en Atlantiese invloede.[12]

In die grootste deel van die land is daar hoofsaaklik twee seisoene: winter en somer. Die lente en herfs is gewoonlik net kort tydperke van wisseling tussen baie lae en baie hoë temperature. Die koudste maand is Januarie (Februarie aan die kus), die warmste is gewoonlik Julie. Groot temperatuurverskille is tipies. In die winter word dit kouer van suid na noord sowel as van wes na oos.


[wysig] Deelgebiede
Hoofartikel: Deelgebiede van Rusland.
Die Russiese Federasie bestaan uit 83 deelgebiede (Russies: субъекты; soebjekti). Hierdie gebiede het ’n gelyke verteenwoordiging in die Staatsdoema (2 afgevaardigdes per deelgebied), maar die mate van outonomie verskil.

Rusland onderskei die volgende ses kategorieë (soos vanaf 1 Maart 2008): 21 outonome republieke (state), 46 oblaste (provinsies), 8 krais (distrikte), 1 outonome oblast, 5 outonome distrikte en 2 federale stede (Moskou en Sint Petersburg), wat vergelykbaar is met oblaste.


[wysig] Regering en politiek

Die gebou van die StaatsdoemaVolgens die Russiese grondwet, wat op 12 Desember 1993 met ’n nasionale referendum aanvaar is, is Rusland ’n federasie en ’n semi-presidensiële republiek, waarin die president die staatshoof is[13] en die eerste minister die regeringshoof. Die Russiese Federasie is in wese ’n verteenwoordigende demokrasie. Die uitvoerende mag lê by die regering.[14] Die wetgewende mag lê by die regering en die twee kamers van die Federale Vergadering.[15] Die regering word gereguleer deur ’n stelsel van skeiding van magte soos bepaal in die grondwet.

Die federale regering bestaan uit die volgende:

Wetgewende mag: Die Federale Vergadering met sy twee kamers, die Staatsdoema (450 lede) en Federale Raad (176 lede), maak federale wette, verklaar oorlog, keur verdrae goed en kan die toekenning van geld aan ander instellings goed- of afkeur.
Uitvoerende mag: Die president is die hoofaanvoerder van die weermag, kan wetsontwerpe veto en stel die kabinet saam.
Geregtelik mag: Die konstitusionele hof, hooggeregshof, die hooggeregshof van arbitrasie en laer federale howe, waarvan die regters deur die Federale Raad aangestel word op aanbeveling van die president, vertolk wette en kan wette terugtrek wat hulle as ongrondwetlik beskou.
Volgens die Russiese grondwet is grondwetlike justisie in die howe gebaseer op die gelykheid van alle burgers,[16] die regters is onafhanklik en net onderworpe aan die wet,[17] verhore moet oop wees vir die publiek en beskuldigdes word verdediging gewaarborg.[18] Sedert 1996 is daar ’n moratorium op die doodstraf, hoewel dit nog nie wetlik afgeskaf is nie.

Die president word deur die volk gekies vir ’n termyn van vier jaar[19]. Hy is vir ’n tweede termyn herkiesbaar, maar nie vir ’n derde termyn nie.[20] Die laaste verkiesing is op 2 Maart 2008 gehou. Regeringsdepartemente bestaan uit die eerste minister en onderpremiers, ministers en ander verkose individue, wat almal deur die president aangestel word.

Van die belangrikste politieke partye in Rusland is Verenigde Rusland, die Kommunistiese Party, die Liberaal-Demokratiese Party van Rusland en Regverdige Rusland.


[wysig] Buitelandse betrekkinge en die weermag
In die internasionale reg word erken dat Rusland die plek van die voormalige Sowjetunie ingeneem het.[21] Rusland sit die internasionale verpligtinge van die Sowjetunie voort, het dié land se permanente plek ingeneem in die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies en het sy lidmaatskap oorgeneem van ander internasionale organisasies, asook sy regte en verpligtinge wat internasionale verdrae en skuld betref.

Rusland se buitelandse beleid het vele fasette. Die land het diplomatieke betrekkinge met 178 lande en het 140 ambassades.[22] Sy buitelandse beleid word bepaal deur die president en word geïmplementeer deur die departement van buitelandse sake.[23]

As een van die vyf permanente lede van die VN se Veiligheidsraad speel Rusland ’n belangrike rol in die handhawing van internasionale vrede en veiligheid – asook in die oplossing van internasionale konflikte deur sy deelname aan die Midde-Oosterse Kwartet, the sesparty-samesprekings met Noord-Korea en die oplossing van die Kosovo-konflik. Rusland is lid van die G8 (groep van agt nywerheidslande), die Europese Raad, die Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa en die Asies-Pasifiese Ekonomiese Samewerkingsforum. Rusland speel ook gewoonlik ’n leidende rol in streekorganisasies soos die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS), Eurasiese Ekonomiese Gemeenskap, die Verdragsorganisasie vir Kollektiewe Veiligheid en die Sjanghaise Samewerkingsorganisasie. Sedert die verbrokkeling van die Sowjetunie het Rusland ’n vriendskapliker dog wispelturige verhouding met die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (Navo). Die Navo-Russiese Raad is in 2002 gestig om samewerking tussen hulle te bevorder.[24]


Russiese valskermsoldate tydens ’n oefening in Kazachstan.Rusland het Sowjet-bates oorsee oorgeneem en die meeste van die Sowjetunie se vervaardigings- en verdedigingsgeriewe is in die land self.[25] Die Russiese weermag bestaan uit die grondmag, vloot en lugmag. In 2006 het die weermag 1,03 biljoen lede in aktiewe diens gehad. Rusland het die grootste voorraad kernwapens in die wêreld en die tweede grootste vloot ballistiese-missiel-duikbote.[26] Die land vervaardig al sy eie militêre toerusting en is sedert 2001 die grootste verskaffer van wapens: Hy is verantwoordelik vir sowat 30% van wapenverkope wêreldwyd[27] en voer wapens na sowat 80 lande uit.[28]

Net soos in die Sowjetunie is daar diensplig vir alle manlike burgers tussen 18 en 27 jaar. Weens verskeie probleme is die tydperk in 2008 begin verkort sodat kontraksoldate teen 2010 70% van die weermag kan uitmaak. Verdedigingsuitgawes het die afgelope ses jaar verviervoudig.[29] Die regering se amptelike militêre uitgawes in 2008 is $40 biljoen,[30] hoewel verskeie bronne soos Amerikaanse Intelligensie[31] en die Internasionale Instituut vir Strategiese Studies[32] dit heelwat hoër raam.[33] Tussen 2006 en 2015 word sowat $200 biljoen bestee aan die opgradering van militêre toerusting.[34]


[wysig] Ekonomie

[wysig] Ekonomiese ontwikkeling

Die Russiese motorvervaardiger Lada het reeds in die Sowjet-era begin om sy motors na Westerse lande uit te voer. Lada se "Projek C" is in 2006 in Moskou vertoonVoor die Oktoberrewolusie was Rusland in vergelyking met ander Europese state 'n relatief onderontwikkelde land wat net oor 'n klein aantal nywerheidsgebiede in sy Europese gedeelte beskik het. Die ontwikkeling van die land se hoofsaaklike nywerheidsektore het oneweredig verloop, terwyl 'n groot deel van die beleggings uit die buiteland gekom het.

Die nuwe Sowjet-regering het belowe om die Russiese nywerheidsektor vinnig te ontwikkel en die ekonomiese vooruitgang van onderontwikkelde landelike gebiede te bevorder. Net soos in baie ander wêrelddele het die beleid van industrialisering in Rusland aanvanklik op swaar nywerhede soos die yster- en staalbedryf gekonsentreer. Gedurende Stalin se heerskappy het in die 1930's grootskaalse beleggings in bestaande nywerheidsgebiede in die Europese gedeelte van die land plaasgevind, tog het ook steeds meer nywerhede in die ooste ontstaan. Belangrike projekte het staalfabrieke in die suidelike Ural-berggebied en die Koezbas-steenkoolmynstreek van Wes-Siberië ingesluit.

In vergelyking met ander ekonomieë het Rusland taamlik laat van steenkool na alternatiewe energiebronne begin omskakel. Vanaf die 1960's is die ontginning van ruolie, aardgas en waterkrag egter vinnig ontwikkel. Waterkragsentrales in Wes-Siberië het die basis vir die opbou van die plaaslike aluminiumnywerhede gevorm. Die vervaardiging van verbruikersgoedere het daarenteen dekades lank min aandag geniet.


[wysig] Landbou
In teenstelling met die groeiende nywerheidsektor het die landbou steeds die Achilleshiel van die Russiese ekonomie gevorm. Sedert die 1960's was die land verskeie kere gedwing om graan uit ander lande in te voer. Alhoewel die voedselproduksie aansienlik verhoog is, was hierdie groei net groot genoeg om met die bevolkingsaanwas tred te kan hou. Westerse deskundiges blameer die Sowjet-regering se agrariese beleid wat plase tot groot, maar minder effektiewe kollektiewe (kolkhozi) en staatsbeheerde bedrywe (sovkhozi) saamgesmelt het. Die staat se voorkeur vir grootskaalse projekte, wat kenmerkend vir die land se industriële projekte in die 20ste eeu was, is sodoende ook na die landbousektor uitgebrei.


[wysig] Buitelandse handel
Die Sowjet-regering het tydens Stalin se heerskappy groot moeite gedoen om 'n hoë graad van selfvoorsiening te bereik en sodoende heelwat beperkings op buitelandse handel geplaas. Met die stigting van COMECON, die Oosbloklande se handelsorganisasie, ná die Tweede Wêreldoorlog het Rusland se politieke leiers egter besef dat die invoer van Westerse tegnologieë voordelig vir die land se ekonomiese ontwikkeling sou wees en hul beleid verander. Sowjet-Rusland het handelsbande met lande dwarsoor die wêreld aangeknoop.


[wysig] Huidige ekonomiese hoofsektore
Die nywerheidsektor het in die eerste ses maande van 2008 32,7 persent van Rusland se bruto binnelandse produk (BBP) opgelewer; die energiesektor was die belangrikste bedryf wat 10,6 persent bygedra het. Die tweede grootste sektor is handel, die gastebedryf en vervoer wat 30,3 persent van die BBP verteenwoordig het. Die finansiële sektor het 14,4, ander openbare en privaat dienste 13,9, die boubedryf 5,7 en die landbousektor 3,0 persent van die BBP opgelewer ('n groot deel van agrariese produkte word egter op privaat grond verbou en informeel bemark).[35]


[wysig] Ekonomiese ontwikkeling in die vroeë 21ste eeu

’n Rosneft-vulstasie. Rusland is die grootste uitvoerder van natuurlike gas en die tweede grootste olie-uitvoerder in die wêreld.Sedert die begin van die huidige eeu het stygende oliepryse, toenemende buitelandse beleggings, hoër binnelandse verbruik en groter politieke stabiliteit Rusland se ekonomiese groei ’n hupstoot gegee. Die land het 2007 vir die negende agtereenvolgende jaar met ekonomiese groei afgesluit, met ’n gemiddelde van 7% per jaar sedert die finansiële krisis van 1998. In 2007 was Rusland se Bruto Binnelandse Produk (BBP) $2 076 miljard, die sewende grootste in die wêreld en 8,1% hoër as die vorige jaar. Die gemiddelde salaris in Rusland was vroeg in 2008 sowat $640 per maand in vergelyking met $80 in 2000.[36] Sowat 14% van Russe het in 2007 onder die broodlyn gelewe[37] – heelwat minder as die 40% in 1998, toe die ekonomie op sy grootste laagtepunt was sedert die verbrokkeling van die Sowjetunie. Werkloosheid was 6% in 2007 in vergelyking met sowat 12,4% in 1999.[38][39]

Rusland het die wêreld se grootste natuurlike-gas-, tweede grootste steenkool- en agtste grootste oliereserwes. Dit is die grootste uitvoerder van natuurlike gas in die wêreld en die tweede grootste olie-uitvoerder. Olie, natuurlike gas, metale en hout maak 80% uit van die land se uitvoer.

In 2001 het ’n meer gestroomlynde belastingstelsel die las op die land se burgers verlig en staatsinkomste verhoog.[40]

Die ekonomiese ontwikkeling van die land is egter oneweredig aangesien die Moskou-streek ’n buitengewoon groot bedrag tot die BBP bydra.[41] ’n Groot deel van Rusland, veral plattelandse gebiede, vaar veel swakker. Tog het die middelklas gegroei van net 8 miljoen mense in 2000 tot 55 miljoen in 2006.[42] Rusland het in 2007 altesaam 110 miljardêrs gehad, die grootste getal buiten die VSA.[43]

Ondanks die land se sterk ekonomiese groei lys die Wêreldbank verskeie uitdagings wat die Russiese ekonomie in die gesig staar, onder meer die diversifisering van die ekonomie en die aanmoediging van die groei van klein en middelslag-besighede. Inflasie was tussen Januarie en September 10,6% in vergelyking met 12% in 2007. Stygende kospryse was een van die hoofoorsake. Die uitwerkings van die internasionale finansiële en ekonomiese krisis in 2008 en 2009 op die Russiese ekonomie is moeilik om te bepaal. Laer energiepryse sal egter 'n nadelige effek op die land se ekonomiese groei hê. Die motor-, bou- en metaalbedryf het sedert 2008 die grootste afswaai van alle sektore ondervind.[44]


[wysig] Bevolking
Die Russiese Federasie het ’n uiteenlopende, veelrassige bevolking van 142 miljoen mense, wat tot sowat 160 verskillende etniese groepe en inheemse volke behoort:[45]

Russe: 79,8%
Tatare: 3,8%
Oekraïners: 2,3%
Tsjoewas: 1,3%
Tsjetsjene: 1,1%
Armeniërs: 1%
Ander: 10,7%
Hoewel die bevolking groot is, is die bevolkingsdigtheid klein vanweë die geweldige grootte van die land. Die digtheid is die hoogste in Europese Rusland, naby die Oeral-gebergte en in Suidwes-Siberië. Die bevolking is oneweredig oor die land versprei; twee derdes is in die Europese deel gekonsentreer, terwyl groot gebiede in Siberië feitlik onbewoon is. Afgeleë en onherbergsame streke, wat in die Sowjet-periode onder dwang bevolk is, is tans vanweë die haglike lewensomstandighede en ongereelde loonbetalings in talle mynboudorpe grotendeels weer ontvolk.

In 2006 het 186 380 immigrante Rusland binnegekom, waarvan 95% van GOS-lande is.[46] Daar is ook sowat 10 miljoen onwettige immigrante van oud-republieke van die Sowjetunie.[47] Die Russiese bevolking neem nogtans af, veral as gevolg van die lae geboortekoers en die lae lewensverwagting van mans (wat onder meer aan drankmisbruik toegeskryf word).[48]

In vergelyking met slegs 18 persent in 1918 woon tans 73 persent van die burgers woon in stedelike gebiede.[49] Die twee grootste stede is Moskou (10 406 600 inwoners in 2005) en Sint Petersburg (4 661 219). Elf ander stede het meer as ’n miljoen inwoners: Jekaterinburg, Kazan, Nizjni Nowgorod, Nowosibirsk, Oefa, Omsk, Perm, Rostof aan die Don, Samara, Tsjeljabinsk en Wolgograd.

s • b • wRussiese stede met meer as ’n miljoen inwoners
Jekaterinburg | Kazan | Moskou | Nizjni Nowgorod | Nowosibirsk | Oefa | Omsk | Perm | Rostof aan die Don | Samara | Sint Petersburg | Tsjeljabinsk | Wolgograd


[wysig] Geskiedenis

[wysig] Vroeë periode
In prehistoriese tye is die gebied wat later Europese Rusland sou word, bewoon deur veral Slawiese en Fins-Oegriese volke. Die Slawiërs was waarskynlik in ’n gebied rondom die Pripjat-moerasse gekonsentreer en het van daar verder versprei.[50] Hulle het veral handel gedryf met Griekeland, die Krim en later met die Romeinse en Bisantynse ryke.


[wysig] Kiëf-Roes
Hoofartikel: Kiëf-Roes.

Kiëf-Roes omstreeks 1000 n.C.Kiëf-Roes het bestaan van omstreeks 880 tot die middel van die 12de eeu, met Kiëf as belangrikste sentrum. Die Roes-volk het waarskynlik die huidige Noordwes-Rusland sedert die 8ste eeu oorheers. In die 9de eeu het hulle in ’n mate georganiseerd geraak. Volgens die Primêre Kronieke, die vroegste aantekening van die streek se geskiedenis, het ’n Warangiër (of Wiking) met die naam Rjoerik hom in Nowgorod gevestig. Hy is in 860 deur die volke in die gebied as gemeenskaplike leier gekies voordat hy suid getrek en sy mag na Kiëf, hoofstad van die huidige Oekraïne, uitgebrei het. Hy word in die Kronieke die voorvader van die Rjoerik-dinastie genoem wat tot aan die einde van die 16de eeu oor onder meer Rusland sou regeer.

Kiëf het sy goue eeu beleef tydens die bewind van Wladimir I (980-1015) en sy seun Jaroslaf I die Wyse (1019-1054). In dié tyd is die Christelike geloof van Bisantium aanvaar en die eerste Oos-Slawiese geskrewe regskode opgestel. Die vroeë Roes-heersers was waarskynlik ’n Skandinawiese elite van krygsmanne wat regeer het oor die meerderheid, wat bestaan het uit verskeie Slawiese volke.

Die grootste probleem van Kiëf-Roes was dit op die rand van Europa gelê het en aan die Asiatiese steppe gegrens het, van waar nomadiese volke die ryk gereeld binnegeval het. ’n Tweede groot probleem was eersgeboortereg, wat daartoe gelei het dat met elke troonbestyging ’n nuwe burgeroorlog uitgebreek het. Tussen 1054 en 1224 was daar nie minder as 83 burgeroorloë nie. Eindelik het die ryk vir goed versplinter. Nuwe prinsdomme het ontstaan wat elk deur afstammelinge van Rjoerik regeer is: Nowgorod, Wladimir-Soezdal, Halitsj-Wolhinië, Polotsk, Smolensk, Tsjernigof en Perejaslaf.

Weens die versplintering het dit die Mongole, of Goue Horde, wat die gebied sedert 1223 binnegeval het, nie veel gekos om die prinsdomme omver te werp nie.[51] Mongoolse oorheersing het die gebied se ekonomiese en sosiale ontwikkeling gestrem[52] en sou vir die volgende drie eeue voortduur.


[wysig] Moskowië en die eerste tsaars

’n Toneel uit die Middeleeuse Russiese geskiedenis.Die magtigste opvolgerstaat van Kiëf-Roes was Moskowië, of die Groothertogdom van Moskou. Dit annekseer buurstate soos Twer en Nowgorod en word eindelik die basis van die moderne Russiese staat.

Ná die val in 1453 van Konstantinopel (ook bekend as die Tweede Rome) eien Moskou hom die naam Derde Rome toe omdat dit die laaste sentrum van die Ortodokse Kerk is. Iwan III begin homself "tsaar van die hele Rusland" noem en verwerp die soewereiniteit van die Goue Horde.

Van 1533 tot 1584 regeer Iwan die Verskriklike. Hy is die eerste heerser wat amptelik as tsaar van Rusland gekroon word. Hy beywer hom aanvanklik vir vreedsame hervormings en vernuwings. Hy stel die boekdrukkuns in, onderwerp die kerk aan die staat en standaardiseer rituele en verordeninge.[53][54]

Iwan soek nuwe handelsmoontlikhede en stel die hawe van Archangelsk aan die Witsee vir Engelse handelaars oop. In die ooste lyf hy die kanate van Kazan en Astrachan in. Hy stel ook ’n wet in wat die bewegingsvryheid van boere beperk – ’n belangrikse stap in die rigting van die latere lyfeienskap.

Sy latere bewind word egter deur ’n periode van terreur gekenmerk. Hy raak betrokke in die sogenaamde Lyflandse Oorlog wat 22 jaar voortsleep en die Russiese ekonomie en leër ruïneer.[55] Boonop sterf sy vrou, Anastasia Romanowna en Iwan glo die bojare het haar vermoor. Hy kom nie hierdie slag te bowe nie en sy gesondheid begin agteruitgaan. Hy gaan geestelik agteruit en word paranoïes en gewelddadig.

In 1564 skep hy ’n polisiemag, die Opritsjniki, wat ’n moorddadige terreurbende word wat links en regs onder die adel en die volk moor. In 1581 slaan Iwan glo sy oudste seun in ’n woedebui dood. Ná Iwan se dood word hy opgevolg deur sy verstandelik gestremde seun Fjodor. Sy tweede oudste oorlewende seun, Dmitri Iwanowitsj, is toe maar twee jaar oud en word kort daarna vermoor.

Tydens Fjodor se bewind lê die regte mag in die hande van sy swaer en voog, die bojaar Boris Godoenof. Ná Fjodor se dood begin ’n chaotiese tydperk, bekend as die Tyd van Beroeringe[56], waarin Rusland onder andere deur Vals Dmitri I en Vals Dmitri II regeer word. Laagenoemde word op 11 Desember 1610 vermoor terwyl hy halfdronk is en dit lui die tydperk van die Huis van Romanof in.


[wysig] Keiserlike Rusland
Onder die Huis van Romanof en Pieter die Grote word Rusland ’n wêreldmag. Pieter regeer van 1682 tot 1725. Hy verslaan Swede en in ’n deel van die gebied wat hy van dié land verower, stig hy later Sint Petersburg. Pieter se hervormings het meegebring dat die land geweldig beïnvloed is deur die Wes-Europese kultuur. Katharina die Grote, wat van 1762 tot 1796 regeer, sit sy poging voort om Rusland te vestig as een van die groot magte in Europe. Rusland brei in dié tyd ook geweldig uit.

Idees van liberalisme word in die Dekabriste-opstand van 1825 onderdruk en gevolg deur dekades van politieke onderdrukking. Die voortduur van lyfeienskap en die konserwatiewe beleidsrigtings van Nikolaas I strem ontwikkeling in Rusland in die middel-negentiende eeu. Sy opvolger, Aleksander II (1855–1881), stel verskeie hervormings in, onder meer die afskaffing van lyfeienskap in 1861. Hy sterf egter in ’n sluipmoordaanval en sy opvolger, Aleksander III, beëindig sy pa se pogings om groter outonomie aan die Russiese volk te gee. Hy ontslaan liberale ministers, beperk die bevoegdhede van die zemstwo's, verskerp die staatstoesig op middelbare en hoër onderwys, brei die bevoegdhede van die polisie aansienlik uit en tree as bewaker van die ortodoksie streng op teen Jode, Rooms-Katolieke en Protestante. Opstandelinge en andersdenkendes word in massas na Siberië verban.

Onder sy opvolger, Nikolaas II, duur dié toestande voort. Ongenaakbare toestande in fabrieke lei tot groot steun aan die revolusionêre sosialistiese beweging. In Januarie 1905 word daar gevuur op stakende werkers in Sint Petersburg en honderde sterf of word gewond. Dit, die Russies-Japanse Oorlog en die gebeure van Bloedige Sondag in 1905 lei tot die Russiese Rewolusie van 1905. Hoewel die opstand onderdruk word, word Nikolaas gedwing om sekere hervormings in te stel. Die basiese lewe van die werkers bly egter beroerd.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog word die wantroue in die regering nog groter weens die hoë koste en sterftesyfer van die oorlog en gerugte van korrupsie en selfs verraad. Dit lei tot die Russiese Rewolusie van 1917. Talle opstande vind plaas en word gesteun deur talle soldate. Baie van die opstande word gereël deur demokraties verkose rade genaamd sowjets. Die Februarie-rewolusie lei tot die abdikasie van Nikolaas II. Hy word opgevolg deur ’n voorlopige regering. Dié het aanvanklik die steun van die sowjets, maar is nie in staat om die talle probleme in die land op te los nie. In die tweede rewolusie wat in Oktober volg en deur Wladimir Lenin gelei word, word die Voorlopige Regering omvergewerp en die wêreld se eerste kommunistiese staat gestig.


[wysig] Sowjet-Rusland
Hoofartikel: Sowjetunie.
Ná die Oktober-rewolusie breek ’n burgeroorlog uit tussen die nuwe regering se Rooi Leër en die Wit Leër van die monargiste, konserwatiewe en gematigde sosialiste wat teen die drastiese hervormings van die Bolsjewiste is.


Die eerste mens in die ruimte, Joeri Gagarin.Teen die einde van die burgeroorlog het 20 miljoen Russe al gesterf en die ekonomie en infrastruktuur was aan flarde. Die Russiese Federatiewe Sosialistiese Sowjetrepubliek stig die Sowjetunie op 30 Desember 1922 saam met drie ander republieke. Die Russiese republiek oorheers die Sowjetunie tydens sy 74-jarige bestaan. Die Bolsjewiste stel gratis mediese sorg en opvoeding in, asook die reg om ’n werk en huisvesting te hê. Vroueregte word aansienlik verbeter.[57] Ná Lenin se dood in 1924 word Josef Stalin ’n diktator. Hy begin met industrialisasie en in ’n kort tyd verander die Sowjetunie van ’n landbouland in ’n groot, magtige nywerheidsmag.

Die land tree uit die Tweede Wêreldoorlog as een van die wêreld se supermoondhede. Die Rooi Leër beset Oos-Europa ná die oorlog en Stalin stel kommunistiese regerings in dié streek se lande in. As ’n groot kernwapenmag raak die land in ’n stryd om wêreldoorheersing betrokke met die Verenigde State van Amerika wat bekend staan as die Koue Oorlog.

Onder Stalin se opvolger, Nikita Chroesjtsjof, stuur die Sowjetunie die wêreld se eerste kunsmatige satelliet, Spoetnik I, die lug in en die Russiese ruimtevaarder Joeri Gagarin word die eerste mens wat in ’n bemande ruimtetuig (Wostok 1) om die aarde wentel. Spanning tussen die twee supermoondhede neem toe weens die Amerikaanse Jupiter-missiele in Turkye en die missielkrisis in Kuba. Ná Chroesjtsjof se dood ontstaan weer ’n tydperk van gedeelde mag waarin Leonid Brezjnef in die vroeë 1970's na vore tree as die belangrikste figuur in Sowjet-politiek. Tydens sy bewind is daar ekonomiese stagnasie en val die Sowjetunie Afganistan binne.

Vanaf 1985 stel Michail Gorbatsjof sy beleid van glasnost (openheid) en perestroika (hervorming) in in ’n poging om die land te moderniseer. In Augustus 1991 is daar ’n mislukte staatsgreep teen hom om te keer dat die Sowjetunie ondergaan. In Rusland kom Boris Jeltsin aan die bewind en kondig die einde van die Kommunistiese bewind aan. Die Sowjetunie versplinter in vyftien onafhanklike state en word in Desember 1991 amptelik ontbind. Jeltsin word in Junie 1991 verkies tot president van Rusland in die eerste presidensiële verkiesing in die Russiese geskiedenis.


[wysig] Russiese Federasie
Tydens en ná die versplintering van die Sowjetunie, terwyl uitgebreide hervormings, onder meer privatisasie, plaasvind, beleef die Russiese ekonomie ’n groot krisis. Die BBP en nywerheidsproduksie neem tussen 1990 en einde 1995 met sowat 50% af.[58] Prysbeheer word afgeskaf en daar word begin met privatisering. Miljoene verarm – volgens die Wêreldbank leef tussen 39% en 49% van die bevolking teen middel 1993 in armoede in vergelyking met 1,5% in die laat-Sowjettydperk.[59] Vertragings in die betaling van lone word ’n langdurige probleem met miljoene mense wat maande en selfs jare te laat betaal word. Die privatiseringsproses bring mee dat beheer van ondernemings grootliks van staatsagentskappe verskuif na groepe individue met kontakte in die regering en die mafia. Gewelddadige kriminele groepe neem dikwels staatsondernemings oor en open met sluipmoorde die pad na afpersing. Korrupsie in die regering word alledaags. Baie van die nuwe rykes neem biljoene se kontant en bates uit die land. Daar is ook sosiale agteruitgang en die geboortesyfer daal geweldig terwyl die sterftesyfer die hoogte in skiet. Wetteloosheid is volop. Misdaadbendes en georganiseerde misdaad floreer en ander gewelddadige misdade vier hoogty.[60]

Die 1990's word gekenmerk deur gewapende etniese konflik, soos in Tsjetsjnië, Noord-Ossetië en Abchasië. Hoë begrotingstekorte en die Asiatiese finansiële krisis van 1997 vererger Rusland se finansiële probleme en laat die BBP nog verder daal.[61]

Op 31 Desember 1999 bedank Jeltsin as president en oorhandig sy pligte aan die pas aangestelde eerste minister Wladimir Poetin, wat daarna die 2000-verkiesing wen. Poetin se gewildheid neem toe nadat hy die Tsjetsjniese opstande onderdruk. Tydens sy bewind herstel die ekonomie en toon nou reeds nege jaar agtereenvolgens ’n groei. Dit verhoog die lewenstandaard en plaas Rusland terug op die wêreldverhoog. Hoewel talle Westerse lande Poetin kritiseer omdat hulle baie van sy hervormings as ondemokraties beskou,[62] neem sy gewildheid binne Rusland toe vanweë die herstel van orde, stabiliteit en vooruitgang.

In die 2008-verkiesing word Dmitri Medwedef verkies tot nuwe president. Hy word deur Poetin gesteun en wen 70,22% van die stemme te midde van groot kritiek dat die verkiesing nie regverdig was nie. Hy word op 7 Mei 2008 beëdig.


[wysig] Taal
Hoofartikel: Russies.
Rusland se 160 etniese groepe praat sowat 100 tale. Volgens die 2002-sensus praat 142,6 miljoen mense Russies, gevolg deur Tartaars met 5,3 miljoen en Duits met 2,9 miljoen sprekers.[63] Russies is die enigste amptelik staatstaal, maar elke republiek binne die federasie mag sy plaaslike taal kies as tweede amptelike taal.[64]

Russies behoort tot die Indo-Europese taalfamilie en binne dié taalfamilie tot die Slawiese tale. Dit is een van die ses amptelike tale van die Verenigde Nasies.


[wysig] Godsdiens
Hoofartikel: Russies-Ortodokse Kerk.

Die Katedraal van Christus die Verlosser in Moskou, wat in die Sowjettydperk afgebreek en van 1990 tot 2000 herbou is.Die Christendom, Islam, Boeddhisme en Judaïsme is Rusland se tradisionele godsdienste en word beskou as deel van die land se "historiese erfenis", volgens ’n wet van 1997.[65] Skattings van die aantal gelowiges verskil grootliks tussen bronne, en sommige meen dat tussen 16% en 48% van die bevolking ongelowig is. [66]

Russies-Ortodoksie is die grootste geloof in Rusland.[67] Die Kerk het ontstaan in 988, toe grootprins Wladimir die Grote van Kiëf die Christelike geloof aangeneem het as die land se amptelike godsdiens.

Kleiner Christelike gelowe sluit Rooms-Katolieke, Armeens-Apostoliese en verskeie Protestantse kerke in.


[wysig] Kultuur

[wysig] Klassieke musiek en ballet

Die komponis Pjotr Iljitsj Tsjaikofski (1840–1893).Rusland se groot aantal etniese groepe het elke sy eie tradisies van volksmusiek. Musiek in die 19de eeu is gekenmerk deur groot spanning tussen die klassieke komponis Michail Glinka en sy volgelinge aan die een kant en die aanhangers van die Russiese Musiekvereniging onder aanvoering van komponiste Anton en Nikolai Rubinstein aan die ander kant. Eersgenoemde het die Russiese nasionale identiteit omarm en godsdiens- en volkselemente by hul komposisies gevoeg, terwyl laasgenoemde se musiek konserwatief was. Die latere Romantieke tradisie van Pjotr Iljitsj Tsjaikofski, een van die beroemdste komponiste van die Romantiek wie se musiek gewild en gelief geraak het vanweë die kenmerkend Russiese aard daarvan sowel as die ryk harmonieë en opwekkende melodieë, is na die 20ste eeue deurgevoer deur Sergei Rachmaninoff, een van die laaste groot kampioene van die Romantieke styl van Europese klassieke musiek.

Wêreldberoemde komponiste van die 20ste eeu sluit in Scriabin, Strawinski, Rachmaninoff, Prokofijef en Sjostakowitsj. Gedurende die grootste deel van die Sowjet-era is musiek streng beheer om te bly binne die perke van die Stalinistiese beleid van sosialistiese realisme. Russiese konservatoriums het ’n geslag wêreldbekende solokunstenaars opgelewer. Van die bestes is violiste David Oistrakh en Gidon Kremer, tsjellis Mstislav Rostropovich, pianiste Vladimir Horowitz, Sviatoslav Richter en Emil Gilels en die sangeres Galina Vishnevskaya.


Die Bolsjoi-teater.Tsjaikofski het die wêreld se bekendste balletwerke gekomponeer, soos Swanemeer en Die Neutkraker. In die 20ste eeu het die Russiese dansers Anna Pawlowa en Vaslav Nijinsky beroemd geraak en impresario Sergei Diaghilev en sy Ballets Russes se toere oorsee het die ontwikkeling van dans wêreldwyd beïnvloed[68] en die Sowjetunie se choreografieskole het die een beroemde internasionale ster ná die ander opgelewer, onder andere Maya Plisetskaya, Rudolf Nureyev en Mikhail Baryshnikov. Die Bolsjoi-ballet in Moskou en die Kirof in Sint Petersburg is steeds wêreldberoemd.[69]


[wysig] Letterkunde
Russiese letterkunde word beskou as van die invloedrykste en beste ontwikkel in die wêreld en dra by tot van die wêreld se bekendste letterkundige werke.[70] Dit dateer uit die 10de eeu en teen die vroeë 19de eeu het ’n plaaslike tradisie ontstaan wat van die beste skrywers van alle tye opgelewer het. Dié periode het begin met Aleksander Poesjkin, wat beskou word as die vader van die moderne Russiese letterkunde en dikwels beskryf word as die Russiese William Shakespeare.[71] Van die bekendste Russiese digters en skrywers van die 19de eeu is Anton Tsjechof, Michail Lermontof, Leo Tolstoi, Nikolai Gogol, Iwan Toergenef en Fjodor Dostojefski. Iwan Gontsjarov, Michail Saltikof, Aleksei Pisemski en Nikolai Leskof was bekende prosaskrywers. Tolstoi en Dostojefski was veral grootse figure wat albei al beskryf is as die beste romankrywers ooit.[72][73]


Die skrywer Leo Tolstoi (1828–1910).Teen die 1880's het Russiese letterkunde begin verander. Die tyd van die groot romanskrywers was verby en kort fiksie en poësie het gewild geraak vir die volgende paar dekades, wat die "Silwer Era" genoem is. Waar dit voorheen deur realisme oorheers is, het simboliek die Russiese letterkunde tussen 1893 en 1914 oorheers. Van die voorste skrywers van hierdie tyd was Waleri Brjoesof, Andrei Beli, Wjatsjeslaf Iwanof, Aleksander Blok, Dmitri Merezjkofski, Fjodor Sologoeb, Anna Achmatowa, Osip Mandelstam, Leonid Andrejef, Iwan Boenin en Maksim Gorki.

Ná die Russiese Rewolusie van 1917 en die daaropvolgende burgeroorlog het die kulturele lewe veel te wense oorgelaat. Sommige gevestigde skrywers het Rusland verlaat terwyl ’n nuwe geslag skrywers wat die rewolusie ten minste in ’n mate ondersteun het, na vore getree het. Van hulle het skrywersorganisasies gestig met die doel om ’n nuwe en kenmerkende werkersklaskultuur in die nuwe staat te skep. In die 1920's het skrywers groot verdraagsaamheid geniet. In die 1930's is sensuur verskerp in ooreenstemming met Josef Stalin se beleid van sosialistiese realisme. Ná sy dood is die beheer telkens verslap. Teen die 1970's en 1980's het baie skrywers die riglyne van sosialistiese realisme geïgnoreer. Die vernaamste skrywers van die Sowjettyd sluit in Jewgeni Zamjatin, Isaac Babel, Joeri Olesja, Wladimir Nabokof, Michail Boelgakof, Boris Pasternak, Aleksandr Solzhenitsyn, Wladimir Majakofski, Michail Sjolochof, Jewgeni Jeftoesjenko en Andrei Woznesenski.


[wysig] Rolprente
Terwyl rolprente in die Weste aanvanklik beskou is as ’n vorm van goedkoop vermaak vir die werkersklas, het die Russiese rolprentwese ná die 1917-rewolusie ’n ernstiger oogmerk gehad.[74] Russiese en later Sowjet-rolprentmakers het grootse prente gemaak soos The Battleship Potemkin.[75] Sergei Eisenstein en Andrei Tarkofski het van die wêreld se innoverendste en invloedrykste regisseurs geword.

In 1932 het Stalin sosialistiese realisme die staatsbeleid gemaak. Dit het ’n demper geplaas op kreatiwiteit, maar baie Sowjet-rolprente in dié genre was geslaagd, onder andere Tsjapajef, Die Kraanvoëls Vlieg en Ballade van ’n Soldaat. Leonid Gaidai se komedies was in die 1960's en 1970's gewild en in 1969 is Wladimir Motil se Wit Son van die Woestyn uitgereik, wat ’n nuwe genre bekend as "osterns" ingelei het. Ruimtevaarders kyk na dié prent voor elke reis na die ruimte.[76]

In die 1980's en 1990's het die Russiese rolprentwese ’n krisis beleef. Hoewel rolprentmakers hulle nou vrylik kon uitdruk, is staatsubsisies drasties verminder en minder prente is vervaardig. Aan die begin van die 21ste eeu het meer mense na die teaters begin gaan en die bedryf het begin groei in die lig van die land se verbeterende ekonomie. Meer prente word reeds hier vervaardig as in Duitsland of Brittanje.[77] In 2007 is $565 miljoen se kaartjies verkoop – 37% meer as in die vorige jaar.[78] Russiese prente word internasionaal steeds hoog aangeslaan. Roesskii Koftsjeg ("Russiese Ark", 2002) was die eerste vollengte-rolprent ooit wat in een lang skoot geskiet is.


[wysig] Beeldende kuns

Roes: Die Siel van die Volk deur Michail Nesterof simboliseer Rusland se historiese spirituele soeke.Vroeëre Russiese skilderkuns het gefokus op die skilder van ikone en helderkleurige fresko's (muurskilderye), ’n kunsvorm wat die Russe van Bisantium geërf het. In 1757 is die Russiese Kunsakademie gestig wat ten doel gehad het om ’n internasionale rol en status aan Russiese kunstenaars te gee. Van die bekendste skilders van die akademie was Iwan Argoenof, Fjodor Rokotof, Dmitri Lewitzki en Wladimir Borowikofski. Realisme was gewild in die 19de eeu en skilders het die Russiese identiteit vasgevang. Ander kunstenaars het gefokus op sosiale kritiek – hulle het die toestande van die armes uitgelig en die owerhede as karikature uitgebeeld.

Ná die afskaffing van lyfeienskap in 1861 het sommige kunstenaars op menslike lyding gefokus. Dramatiese oomblike uit die geskiedenis is ook geskilder. Die Peredwizjniki (Swerwers) was ’n groep kunstenaars wat ’n kunsrigting begin het wat vry was van die beperkinge van die Kunsakademie. Hul skilderye het groot sosiale en politieke betekenis gehad. Van die bekendstes was Iwan Sjisjkin, Archip Koeindzji, Iwan Kramskoi, Wasili Polenof, Isaak Lewitan, Wasili Soerikof, Wiktor Wasnetsof en Ilja Repin. Teen die 1830's het die akademie kunstenaars soos Aleksander Iwanof en Karl Brioellof oorsee gestuur om kuns te bestudeer.


Die ryk versierings van Sint Petersburg se metro.Die Russiese avant-garde is ’n oorkoepelende term wat gebruik word vir die groot, invloedryke golf van modernistiese kuns wat tussen 1890 en 1930 gedy het. Dit sluit in verskeie aparte, maar fyn verweefde kunsbewegings wat in dié tyd voorgekom het, soos neo-primitivisme, suprematisme, konstruktivisme, rayonisme en futurisme. Van die bekendste kunstenaars van dié tyd sluit in El Lissitzki, Kazimir Malewitsj, Wassili Kandinski, Wladimir Tatlin en Aleksander Rodtsjenko. Die Russiese avant-garde het sy hoogtepunt bereik in die tyd tussen die 1917-rewolusie en 1932. Hierna het die genre se idees begin bots met die sosialistiese realisme onder Stalin.

Baie Sowjet-kunstenaars het innovasie gekombineer met sosialistiese realisme, onder andere Ernst Neizwestni, Ilja Kabakof, Michail Sjemjakin, Erik Boelatof en Wera Moechina. Ander het patriotiese en anti-fascistiese onderwerpe geskilder. Gebeure in die Tweede Wêreldoorlog is veral baie patrioties uitgebeeld en ná die oorlog het beeldhouwerkers talle monumente vir die gesneuweldes gemaak. In die 20ste eeu het baie Russiese kunstenaars in Wes-Europa gewerk. Mense soos Wassily Kandinsky, Marc Chagall en Naum Gabo se werke en idees is wêreldwyd opgeraap. Van hulle het in Parys en München studeer en dit het die impak van die Russiese kuns internasionaal laat versprei.


[wysig] Verwysings
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
RussiaHierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel "Russia"
^ "Russia." Encyclopedia Britannica. URL besoek op 2008-01-31.
^ UNESCO World Heritage Centre. "Russian Federation." URL besoek op 2007-12-27.
^ Library of Congress. "Topography and Drainage." URL besoek op 2007-12-26.
^ Walsh, Nick Paton. "It's Europe's lungs and home to many rare species. But to Russia it's £100bn of wood." Guardian (UK). URL besoek op 2007-12-26.
^ (August 2006) Fish Industry of Russia — Production, Trade, Markets and Investment. Eurofish, Copenhagen, Denmark, 211. Besoek op 2007-12-26.
^ "Oil prices drive the cost of food." RIA Novosti. URL besoek op 2009-02-22.
^ 7,0 7,1 The World Factbook. "CIA." Central Intelligence Agency. URL besoek op 2007-12-26.
^ "Lake Baikal—A Touchstone for Global Change and Rift Studies." United States Geological Survey. URL besoek op 2007-12-26.
^ "Lake Baikal." UNESCO World Heritage Centre. URL besoek op 2007-12-26.
^ "Angara River." Encyclopædia Britannica: 2007. URL besoek op 2007-12-26.
^ "Russian Federation: Country Brief." The World Bank. URL besoek op 2007-12-26.
^ "Climate." Library Of Congress. URL besoek op 2007-12-26.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 80, para. 1). URL besoek op 2007-12-27.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 110, para. 1). URL besoek op 2007-12-27.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 94). URL besoek op 2007-12-27.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 19, para. 1). URL besoek op 2007-12-27.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 120, para. 1). URL besoek op 2007-12-27.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 123, para. 1). URL besoek op 2007-12-27.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 81, para. 1). URL besoek op 2007-12-27.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 81, para. 3). URL besoek op 2007-12-27.
^ "Country Profile: Russia." Foreign & Commonwealth Office of the United Kingdom. URL besoek op 2007-12-27.
^ ""News From Russia", Issue No. 4." The Embassy of the Russian Federation in the Republic of India. URL besoek op 2007-12-27.
^ Kosachev, Konstantin. "Russian Foreign Policy Vertical." Russia In Global Affairs. URL besoek op 2007-12-27.
^ "NATO-Russia relations." NATO. URL besoek op 2007-12-27.
^ "Chapter 2—Investing In Russian Defense Conversion: Obstacles and Opportunities." Federation of American Scientists. URL besoek op 2007-12-27.
^ "Status of Nuclear Powers and Their Nuclear Capabilities." Federation of American Scientists. URL besoek op 2007-12-27.
^ "US drives world military spending to record high." Australian Broadcasting Corporation. URL besoek op 2007-12-27.
^ "Russia arms exports could exceed $7 bln in 2007 - Ivanov." RIA Novosti. URL besoek op 2008-01-27.
^ Russia: Assessment, Adam Baltin Interview, Opinion Poll on State of Armed Forces, FBIS: Informatsionno-Analiticheskoye Agentstvo Marketing i Konsalting, 14 March 2006
^ "Russian defense spending to grow 20% in 2008, to $40 bln." RIA Novosti. URL besoek op 2008-03-13.
^ "Rice: Russia's Military Moves 'a Problem'." ABC News. URL besoek op 2008-01-06.
^ "Overview of the major Asian Powers (page 31)". International Institute for Strategic Studies. Besoek op 2008-01-27.
^ "World Wide Military Expenditures." Global Security. URL besoek op 2008-01-06.
^ "Big rise in Russian military spending raises fears of new challenge to west." Guardian. URL besoek op 2008-01-06.
^ Duitse Departement van Buitelandse Sake: Hoofsektore van die Russiese ekonomie
^ "Russians weigh an enigma with Putin’s protégé." MSNBC. URL besoek op 2008-05-09.
^ "Russia’s economy under Vladimir Putin: achievements and failures." RIA Novosti. URL besoek op 2008-05-09.
^ "Russia's unemployment rate down 10% in 2007 - report." RIA Novosti. URL besoek op 2008-05-09.
^ "Russia — Unemployment rate (%)." indexmundi.com. URL besoek op 2008-05-09.
^ Tavernise, Sabrina (March 23, 2002). "Russia Imposes Flat Tax on Income, and Its Coffers Swell." The New York Times. URL besoek op 2007-12-27.
^ "Gross regional product by federal subjects of the Russian Federation 1998-2006." Federal State Statistics Service. URL besoek op 2008-06-30.
^ "Russia: How Long Can The Fun Last?." BusinessWeek. URL besoek op 2007-12-27.
^ Robin Paxton. "A billion dollars not enough for Russian rich list." Forbes. URL besoek op 2008-04-19.
^ Duitse Departement van Buitelandse Sake: Ekonomiese struktuur en situasie van Rusland
^ "June 1, 2007: A great number of children in Russia remain highly vulnerable." United Nations Children's Fund. URL besoek op 2007-12-27.
^ "International Migration." Federal State Statistics Service. URL besoek op 2008-01-13.
^ "Russia cracking down on illegal migrants." International Herald Tribune: January 15, 2007.
^ Bertelsmann Enzyklopädie 2008, USM, DVD-uitgawe: Russland
^ "Resident population." Federal State Statistics Service. URL besoek op 2007-12-27.
^ For a discussion of the origins of Slavs, see Barford, Paul M.. The Early Slavs. pp. 15–16: Cornell University Press. ISBN 0801439779.
^ Hamm, Michael Franklin. Kiev: A Portrait, 1800–1917. Princeton University Press. ISBN 0691025851.
^ Рыбаков, Б. А. (1948). Ремесло Древней Руси.
^ Solovyov, Sergey (2001). History of Russia from the Earliest Times. pp.562–604, volume 6: AST. ISBN 5170021429.
^ Skrynnikov, R. (1981). Ivan the Terrible. p.58: Academic Intl Pr (March 1981), 219. ISBN 0875690394.
^ Solovyov, Sergey (2001). History of Russia from the Earliest Times. v.6, pp.751–908: AST. ISBN 5170021429.
^ Solovyov, Sergey (2001). History of Russia from the Earliest Times. v.7, pp.461–568: AST. ISBN 5170021429.
^ Cliff, Tony (1984). Class Struggle and Women’s Liberation. pp. 138–139: Bookmarks. ISBN 0906224128.
^ "Russia: Economic Conditions in Mid-1996." Library of Congress.
^ Branko Milanovic (1998). Income, Inequality, and Poverty During the Transformation from Planned to Market Economy. The World Bank, 186–189.
^ Sokolov, Vsevolod (Spring 2004). "From Guns to Briefcases: The Evolution of Russian Organized Crime". World Policy Journal XXI (No 1).
^ "Russian Federation." Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). URL besoek op 2008-02-24.
^ Treisman, Daniel. "Is Russia's Experiment with Democracy Over?." UCLA International Institute. URL besoek op 2007-12-31.
^ "Russian Census of 2002." 4.3. Population by nationalities and knowledge of Russian; 4.4. Spreading of knowledge of languages (except Russian). Federal State Statistics Service. URL besoek op 2008-01-16.
^ "The Constitution of the Russian Federation." (Article 68, para. 2). URL besoek op 2007-12-27.
^ Bell, Imogen. "Eastern Europe, Russia and Central Asia." URL besoek op 2007-12-27.
^ Zuckerman, Phil (2005). Atheism: Contemporary Rates and Patterns, chapter in The Cambridge Companion to Atheism, ed. by Michael Martin. Cambridge University Press.
^ "Religion In Russia." Embassy of the Russian Federation. URL besoek op 2007-12-27.
^ Garafola, Lynn. Diaghilev's Ballets Russes. Oxford University Press, 576. ISBN 0195057015.
^ "A Tale of Two Operas." Petersburg City. URL besoek op 2008-01-11.
^ Microsoft® Encarta® Online Encyclopedia 2007. "Russian Literature." URL besoek op 2008-01-07.
^ Kelly, Catriona. Russian Literature: A Very Short Introduction (Very Short Introductions) (Paperback). Oxford Paperbacks. ISBN 0192801449.
^ "Russian literature; Leo Tolstoy." Encyclopedia Britannica. URL besoek op 2008-04-11.
^ Otto Friedrich. "Freaking-Out with Fyodor." Time Magazine. URL besoek op 2008-04-10.
^ "History of the motion picture: The Soviet Union." Encyclopædia Britannica. URL besoek op 2008-01-07.
^ "Russia::Motion pictures." Encyclopædia Britannica: 2007. URL besoek op 2007-12-27.
^ "White Sun of the Desert / Beloe solntse pustyni." Film Society of Lincoln Center. URL besoek op 2008-01-18.
^ Dzieciolowski, Zygmunt. "Kinoeye: Russia's reviving film industry." URL besoek op 2007-12-27.
^ "Russian Entertainment & Media Industry worth $27.9 bn by 2011." PricewaterhouseCoopers. URL besoek op 2007-12-27.



Lande van Asië
Afghanistan - Armenië - Azerbeidjan - Bahrein - Bangladesj - Bhoetan - Broenei - Egipte - Filippyne - Georgië - Indië - Indonesië - Irak - Iran - Israel - Japan - Jemen - Jordanië - Kambodja - Kasakstan - Katar - Kirgisië - Koeweit - Laos - Libanon - Maldive - Maleisië - Mianmar - Mongolië - Nepal - Noord-Korea - Oesbekistan - Oman - Oos-Timor - Pakistan - Rusland - Saoedi-Arabië - Singapoer - Siprus - Sirië - Republiek van Sjina (Taiwan) - Volksrepubliek van Sjina (Sjina) - Sri Lanka - Suid-Korea - Tadjikistan - Thailand - Turkmenistan - Turkye - Verenigde Arabiese Emirate - Viëtnam


s • b • wLande in Europa
Albanië | Andorra | Armenië2 | Azerbeidjan1 | België | Bosnië-Herzegowina | Bulgarye | Denemarke | Duitsland | Estland | Finland | Frankryk | Georgië1 | Griekeland | Hongarye | Ierland | Italië | Kosovo | Kroasië | Letland | Liechtenstein | Litaue | Luxemburg | Malta | Masedonië | Moldawië | Monaco | Montenegro | Nederland | Noorweë | Oostenryk | Oekraïne | Pole | Portugal | Roemenië | Rusland1 | San Marino | Serwië | Siprus2 | Slowakye | Slowenië | Spanje | Swede | Switserland | Tsjeggië | Turkye1 | Vatikaanstad | Verenigde Koninkryk | Wit-Rusland | Ysland3


Afhanklikhede: Akrotiri and Dhekelia2 | Faroëreilande | Gibraltar | Guernsey | Jan Mayen | Jersey | Eiland Man | Svalbard


1. Land deels in Asië. 2. Geografies in Asië , maar gereeld beskou as deel van Europa agv kulturele en historiese oorwegings. 3. Land deels in Noord-Amerika




Ontsluit van "http://af.wikipedia.org/wiki/Rusland"
Kategorie: Rusland
AansigteArtikel Bespreking Wysig Geskiedenis Persoonlike gereedskapTeken in Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Soek
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Permanente skakel
Haal dié blad aan
Ander tale
Alemannisch
አማርኛ
Aragonés
Anglo-Saxon
العربية
ܐܪܡܝܐ
مصرى
Asturianu
Авар
Azərbaycan
Башҡорт
Boarisch
Žemaitėška
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
Bislama
Bamanankan
বাংলা
བོད་ཡིག
ইমার ঠার/বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী
Brezhoneg
Bosanski
Català
Нохчийн
Cebuano
Qırımtatarca
Česky
Kaszëbsczi
Словѣ́ньскъ / ⰔⰎⰑⰂⰡⰐⰠⰔⰍⰟ
Чăвашла
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Zazaki
Dolnoserbski
ދިވެހިބަސް
Eʋegbe
Ελληνικά
Emiliàn e rumagnòl
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Võro
Føroyskt
Français
Arpetan
Furlan
Frysk
Gaeilge
贛語
Gàidhlig
Galego
Avañe'ẽ
������������
Gaelg
Hak-kâ-fa
Hawai`i
עברית
हिन्दी
Fiji Hindi
Hrvatski
Hornjoserbsce
Kreyòl ayisyen
Magyar
Հայերեն
Interlingua
Bahasa Indonesia
Interlingue
Ilokano
Ido
Íslenska
Italiano
ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ/inuktitut
日本語
Lojban
Basa Jawa
ქართული
Kongo
Қазақша
ಕನ್ನಡ
한국어
कश्मीरी - (كشميري)
Kurdî / كوردی
Коми
Kernewek
Кыргызча
Latina
Lëtzebuergesch
Luganda
Limburgs
Líguru
Lumbaart
Lietuvių
Latviešu
Мокшень
Македонски
മലയാളം
Монгол
मराठी
Bahasa Melayu
Malti
Эрзянь
Dorerin Naoero
Nāhuatl
Plattdüütsch
Nedersaksisch
नेपाली
नेपाल भाषा
Nederlands
‪Norsk (nynorsk)‬
‪Norsk (bokmål)‬
Novial
Nouormand
Diné bizaad
Occitan
Иронау
ਪੰਜਾਬੀ
Kapampangan
Papiamentu
Deitsch
Norfuk / Pitkern
Polski
Piemontèis
Ποντιακά
پښتو
Português
Runa Simi
Rumantsch
Romani
Română
Armãneashce
Русский
Саха тыла
Sardu
Sicilianu
Scots
Sámegiella
Srpskohrvatski / Српскохрватски
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Gagana Samoa
Soomaaliga
Shqip
Српски / Srpski
Seeltersk
Basa Sunda
Svenska
Kiswahili
Ślůnski
தமிழ்
తెలుగు
Тоҷикӣ
ไทย
Türkmençe
Tagalog
Tok Pisin
Türkçe
Tatarça/Татарча
Reo Mā`ohi
Удмурт
Uyghurche‎ / ئۇيغۇرچە
Українська
اردو
O'zbek
Vèneto
Tiếng Việt
Volapük
Walon
Winaray
Wolof
吴语
Хальмг
ייִדיש
Yorùbá
中文
文言
Bân-lâm-gú
粵語
isiZulu

Laaste wysiging op 12:48, 7 Mei 2009. Teks is beskikbaar onderhewig aan GNU Free Documentation
0

#184565 El usuario está offline   **Ester** 

  • RAQUELISTA_R&G
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 5542
  • Registrado: 17-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:14 PM

CITA(diego_rayo2 @ 10/05/2009 - 15:12) <{POST_SNAPBACK}>
Aún que a UP no se le pueda ignorar, a colorin sí, asi qué ya está.
Os dejo, hasta la noche wink.gif


¿No le puede ignorar? Yo lo hago rolleyes.gif


0

#184566 El usuario está offline   UP&DOWN 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1559
  • Registrado: 12-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:14 PM

Errusia
Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Errusiar Federazioa


--------------------------------------------------------------------------------

Российская Федерация


Bandera Armarria

Goiburu nazionala: Ez du
Ereserkia: Errusiar Federazioko ereserkia

Hiriburua
Koordenatuak Mosku
55°45′ N 37°37′ E
Hiri handiena Mosku
Hizkuntza ofiziala(k) Errusiera eta beste hainbat
Gobernua
Presidentea
Lehen Ministroa Federazioa
Dmitri Medvedev
Vladimir Putin
Independentzia
Aldarrikatua
Amaitua Sobietar Batasunetik
1990 ekainaren 12
1991 abenduaren 26
Eremua
- Guztira
- ur %
17.075.200 km² (1.)
0,5 %
Biztanleria
- Estimaketa (2005)
- Errolda (2002)
- Dentsitatea
142.800.000 (8.)
145.513.037
8 biztanle/km² (178.)
Dirua Errubloa (RUB)
Ordu eremua
- Udan (DST) UTC (UTC +2tik +12ra)
Bai (UTC +3tik +13ra)
Interneteko domeinua .ru (.su erreserbatua)
Telefono aurrezenbakia +7
Herritarra errusiar


Errusia (Росси́я Rossija) edo Errusiar Federazioa (Росси́йская Федера́ция, Rossijskaja Fiedieracija) munduko estatu handiena da, Europa eta Asia artean zabaltzen delarik. Mosku da hiriburua eta San Petersburgo bigarren hiria.

Hurrengo estatuekin du muga Errusiak: Norvegia, Finlandia, Estonia, Letonia, Bielorrusia, Lituania, Polonia, Ukraina, Georgia, Azerbaijan, Kazakhstan, Txina, Mongolia eta Ipar Korea. Ozeano Artikoa eta Ozeano Barearekin du itsasertze Iparraldean, eta gainera barne itsasoetan ere du itsasertze, hala nola, Itsaso Baltikon, Itsaso Beltzan eta Kaspiar Itsasoan. Sobietar Batasunaren oinordeko nagusia denez, estatu boteretsua da oraindik.

Eduki-taula [ezkutatu]
1 Historia
2 Banaketa administratiboa
3 Kultura
3.1 Literatura
3.2 Musika
3.3 Zinema
4 Kirolak
5 Zientzia



[aldatu] Historia
Sakontzeko, irakurri: Errusiako historia

Ekialdeko eslaviarren lehendabiziko estatuak, Kieveko Rus izenekoak, kristautasuna Bizantziar Inperiotik 988an bereganatu zuen. Honela, hurrengo milurtekoan Errusiako kultura osatuko zuten bizantziar eta eslaviar kulturen arteko nahasketa hasi zen. Kieveko estatu hori mongoldar inbasioen aurrean desegin zen 1230eko hamarkadan. Horren ostean, botere txikiagoak, batez ere Novgorod eta Pskov, borrokatu ziren Kieveko oinordeko kultural eta politiko bilakatzeko.

XII. mendearen ondoren, Moskuk gero eta botere gehiago erdietsi zuen ezarian. XVIII. menderako, Moskuko Dukerri Handia Errusiar Inperio handia bilakaturik zegoen, zein Poloniatik Ozeano Barera zihoan. Mendebalderantz hedatu ahala, zabaltzearen lehenengo garaietako isolamendua ezeztatu zen eta errusiarrak ohartu ziren gainerako Europatik desberdinak zirela nolabait. Berdintsuago bilakatzearren, XIX. mendean errepresio latza eta bihotz samurreko erreformak tartekatu ziren. Joputza 1861ean abolitu zen, eta beste aldaketa politiko eta ekonomiko batzuk ere gertatu ziren, baina tzarrek ez zieten uko egin gobernu autokratikoari eta boterea partekatzeari.

Lehenengo Mundu Gerraren barruan, 1917an Errusiako Iraultza piztu zen ekonomiak eta gerrak ekarritako krisialdia eta tzarren gobernu autokratikoaren aurkako nahigabea zirela eta. Hastapenean, liberalek eta sozialista moderatuek hartu zuten agintea, baina, gerrari amaiera eman ezinik, urriaren 25ean, komunistek bereganatu zuten (Urriko Iraultza). Horrez geroztik 1991ra arte, Errusiako historia Sobiet Batasunekoa da. Alderdi bakarreko estatu horrek lazeria andana jasan behar izan zituen, batik bat Bigarren Mundu Gerran alemaniarren inbaditu zutenean. Azkenean, 1980ko hamarkadan erreforma ugari gorabehera, errusiar komunismoak huts egin zuen eta Sobiet Batasuna desegin zen.

Honela, besteak beste, Errusiako Federazioa sortu zen, nahiz eta nazioarte mailan Sobiet Batasunaren oinordekotzat jotzen zaion. Hala ere, superbotere gisako estatusa galdu du Errusiak, sobiet osteko sistema ekonomikoa eratzerakoan arrakasta handia lortu ez duelako, ahaleginak ahalegin. Edonola ere, herrialde erraldoia eta baliabide askokoa izanik botere handia gordetzen du bere baitan oraindik. Horiek horrela, munduko zazpi herrialderik aberatsenek (G-7) haiekin batera biltzeko gonbitea luzatu zioten Errusiari, G-8 osatuz.


[aldatu] Banaketa administratiboa
Sakontzeko, irakurri: Errusiako subjektu federalak

Errusia munduko herrialderik handiena izanik hainbat banaketa administratibo mota ezberdin ditu bere baitan. Alde batetik subjektuak daude, (errusieraz: субъе́кт(ы); transliterazioa: subyekt(y)). Hauek 88 dira guztira eta bakoitzak 2 ordezkari ditu Errusiako Federazio Kontseiluan.

Sakontzeko, irakurri: Errusiako barruti federalak

Subjektu guzti hauek barruti federaletan biltzen dira, 7 guztira. (Errusieraz: федера́льные округа́, sing. федера́льный о́круг; transliterazioa federalnyye okruga, sing. federalny okrug). Hauetako bakoitzak bere presidentea du Errusiako presidenteak zuzenean izendatua.

Horretaz gain helburu ekonomikoetarako eskualde ekonomikoak dituzte. Era berean herriguneak bil daitezke barruti eta selsovetetan.


[aldatu] Kultura

[aldatu] Literatura
Sakontzeko, irakurri: Errusierazko literatura

Errusiako idazleen artean nabarmentzekoak dira Fjodor Dostojevsky eta Leo Tolstoy.


[aldatu] Musika
Modest Petrovitx Musorgski (1839-1881).
Pyotr Ilyich Tchaikovsky (1840-1893).
Nikolai Rimsky-Korsakov (1844-1908).
Igor Stravinsky (1882–1971).
Sergei Prokofiev (1891-1953).

[aldatu] Zinema
Sakontzeko, irakurri: Zinema sobietarra

[aldatu] Kirolak
Boris Spassky (1937-), xake-jokalaria.
Valery Karpin (1969-), futbolaria.
Dimitri Khokhlov (1975-), futbolaria.
Dennis Menchov (1978-), txirrindularia.
Yelena Isinbayeva (1982-), atleta.

[aldatu] Zientzia
Ivan Pavlov (1849-1936), medikua.
Asiako herrialde eta lurraldeak (Nazio Batuen azpi-eskualdeka)
Erdialdeko Asia

Afganistan • Errusia • Kazakhstan • Kirgizistan • Uzbekistan • Tadjikistan • Turkmenistan
Asiako Ekialdea

Hego Korea • Ipar Korea • Japonia • Mongolia • Txina
Hego-mendebaldeko Asia
Ekialde Hurbil eta Ertaina

Arabiar Emirerri Batuak • Armenia • Azerbaijan • Bahrain • Egipto • Georgia • Iran • Irak • Israel • Jordania • Kuwait • Libano • Oman • Qatar • Saudi Arabia • Siria • Turkia • Yemen
Hego-ekialdeko Asia

Brunei • Ekialdeko Timor • Filipinak • Indonesia • Kanputxea • Laos • Malaysia • Myanmar • Singapur • Tailandia • Vietnam

Hegoaldeko Asia

Bangladesh • Bhutan • India • Maldivak • Nepal • Pakistan • Sri Lanka
Beste entitate
politiko batzuk
Palestina • Taiwan





▼ Europa
Herrialdeak: Albania Alemania Armenia Andorra Austria Azerbaijan Belgika Bielorrusia Bosnia-Herzegovina Bulgaria Danimarka (Faroe Uharteak) Erresuma Batua (Gibraltar Man Uhartea Guernsey Jersey) Errumania Errusia Eslovakia Eslovenia Espainia Estonia Finlandia (Åland Uharteak) Frantzia Georgia Grezia Herbehereak Hungaria Irlandako Errepublika Islandia Italia Kosovo Kroazia Letonia Liechtenstein Lituania Luxenburgo Malta Mazedoniako Errepublika Moldavia Monako Montenegro Norvegia ( - Svalbard eta Jan Mayen Uharteak) Polonia Portugal San Marino Serbia Suedia Suitza Turkia Txekiar Errepublika Ukraina Vatikano Hiria Zipre
- Europar Batasuna
Estaturik gabeko herriak: - Bretainia Eskozia Euskal Herria - Flandria Gales Galizia Katalunia - Korsika - Okzitania - Sardinia

▼ Itsaso Beltza eta Kaspiar Itsasoa inguratzen duten estatuak
Itsaso Beltza :
Turkia
Bulgaria
Errumania
Ukraina
Errusia
Georgia

Kaspiar Itsasoa :
Errusia
Azerbaijan
Iran
Turkmenistan
Kazakhstan








"http://eu.wikipedia.org/wiki/Errusia"(e)tik eskuratuta

0

#184567 El usuario está offline   ¡nformatr¡x 

  • RAQUELISTA
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 3638
  • Registrado: 17-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:14 PM

CITA(colorintostao @ 10/05/2009 - 14:11) <{POST_SNAPBACK}>
ME SABE MAL POR TI PERO EL DEBER ES LO PRIMERO

¿Que deber?
Vicky/Lorena/Quique
RAQUEL - EVA - ELI
0

#184568 El usuario está offline   forever_fan 

  • Pussaw
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 13872
  • Registrado: 20-March 09
  • Gender:Male

Escrito 10 May 2009 - 02:15 PM



Donc pour moi disculpais aller? un cadeau, je emcanta chanson

http://www.youtube.com/watch?v=rX5wTSUBGVM


0

#184569 El usuario está offline   UP&DOWN 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1559
  • Registrado: 12-April 09

Escrito 10 May 2009 - 02:15 PM

Verano azul
De Wikipedia, la enciclopedia libre
Saltar a navegación, búsqueda
Verano Azul

Género Comedia y Drama
Reparto Antonio Ferrandis, María Garralón, José Luis Fernández, Juan José Artero, Miguel A. Valero, Miguel Joven, Cristina Torres, Pilar Torres, Gerardo Garrido...
País de origen España
Duración 60 min.
Idioma/s Castellano
Episodios 19
Producción
Producción Eduardo Esquide
Dirección Antonio Mercero
Emisión
Cadena original TVE
Fechas de
emisión 11 de octubre de 1981
14 de febrero de 1982
Verano azul es una serie de televisión española producida en 1981 y dirigida por Antonio Mercero con música de Carmelo Bernaola. Fue rodada durante 16 meses, entre finales de agosto de 1979 y diciembre de 1980. La emisión original tuvo lugar en la primera cadena de RTVE entre el 11 de octubre de 1981 y el 14 de febrero de 1982. El horario de emisión era desde las 16.05h en la tarde del domingo. Consta de 19 episodios de aproximadamente una hora de duración cada uno. Fue una serie costosa en tiempo y dinero. Entre escritura del guión, localizaciones, rodaje y montaje tardó aproximadamente tres años en estar lista para ser mostrada al público.

Contenido [ocultar]
1 Argumento
2 Personajes
2.1 Principales
2.2 Secundarios
2.3 Episódicos
3 Reparto
4 Ficha Técnica
5 Episodios
6 Repercusión
6.1 Productos relacionados
6.2 Recuerdos en Nerja
7 Referencias



Argumento [editar]Relata las aventuras de varios amigos, niños y adolescentes, en vacaciones de verano en una localidad de la Costa del Sol andaluza. Aunque nunca se nombra dicha localidad en la serie, se trata de Nerja (Málaga).

Se trata de las aventuras de una pandilla compuesta por cinco chicos y dos chicas de diferentes edades, entre los ocho y los diecisiete años, aproximadamente, y dos adultos cercanos: una pintora y un marino retirado.

En su banda sonora se recuperan canciones como No nos moverán de Joan Baez o El final del verano (que fue también el titulo del ultimo episodio) del Dúo Dinámico que vuelven a adquirir popularidad entre el público más joven en España.


Personajes [editar]
Principales [editar]Chanquete (Antonio Ferrandis), viejo marinero que vive en La Dorada 1ª, un barco de pesca habilitado como casa en tierra.
Tito (Miguel Joven), es el más pequeño de la pandilla. El actor que le dio vida, Miguel Joven, tenía sólo 6 años y medio cuando comenzó el rodaje. Compañero de Piraña y hermano de Bea.
Bea (Pilar Torres), hermana de Tito, es la guapa del grupo, cuyo amor se disputan Javi y Pancho.
Javi (Juan José Artero) es el líder de la pandilla. Orgulloso e independiente, choca a menudo con su padre, defensor de la mano dura y de los viejos valores.
Pancho (José Luis Fernández) es el repartidor de una tienda de alimentación regentada por sus tíos, con quienes vive.
Piraña (Miguel Ángel Valero) se llama en realidad Manolito, pero le llaman de este modo debido a su voracidad. Es ingenioso y culto, y compañero habitual de Tito.
Quique (Gerardo Garrido), es el mejor amigo de Javi, situado entre los dos chicos mayores y los dos pequeños, es un personaje algo desdibujado.
Desi (Cristina Torres), es la chica fea, inseparable amiga de Bea e hija de padres divorciados, lo que en la época era toda una novedad: es comentario habitual entre los padres de los demás chicos.
Julia (María Garralón) es una pintora solitaria de vacaciones en el pueblo. En uno de los capítulos se revela que su soledad se debe a que dos años antes del verano que retrata la serie perdió a su marido (Carlos) y a su hija (Esther) en un accidente de tráfico.

Secundarios [editar]Agustín (Manuel Tejada) es el padre de Bea y Tito, hombre tranquilo y siempre abierto al diálogo con sus hijos.
Carmen (Elisa Montés) es la madre de Bea y Tito.
Javier (Manuel Gallardo) es el padre de Javi, hombre autoritario al que le importan mucho los negocios.
Luisa (Helga Liné) es la madre de Javi.
Nati (Ofelia Angélica) es la madre de Piraña.
Cosme (Manuel Breva) es el padre de Piraña.
Frasco (Fernando Sánchez Polack) es el dueño del bar donde suele ir Chanquete a jugar al dominó. También es uno de sus mejores amigos.
Epifanio (Roberto Camardiel)es el alcalde del pueblo.
Floro (Lorenzo Ramírez) es un agente de policía del pueblo.
Mercedes (Concha Leza) es la madre de Quique.
Enrique (Fernando Hilbeck) es el padre de Quique.
Pilar (Concha Cuetos) es la madre de Desi, que está separada de Jorge, su marido.
Mari Luz (Esther Gala) es la tía de Desi, que vive con su hermana Pilar y su sobrina. No soporta a su cuñado.

Episódicos [editar]Jorge (Carlos Larrañaga) es el padre de Desi. No se lleva muy bien con su mujer y están separados. Le gusta ir a su aire y que nadie le controle. Cuando está en su casa se pasa todo el rato discutiendo con Pilar porque le dice que sólo piensa en sí mismo.
Rafa es un chico de 17 años que conoce a Beatriz y empiezan a salir, pero por poco tiempo, ya que la pandilla se encarga de estropearlo todo.
Eva (Ira Alonso) es una amiga hippie a quien la pandilla conoce. Está esperando un hijo y su pareja se quiere desentender. La pandilla se queda sorprendida porque en esa época no era habitual tener hijos sin estar casado.
Ayo se interpreta a sí mismo. Es el dueño de un Chiringuito de la playa. Tiene una yegua blanca que Pancho le roba durante un rato. Fue el único personaje que apareció en la serie que era de Nerja.
Bruno (Gonzalo Benavides) es un cantante famoso que va al pueblo a grabar para un programa. Bea y Desi son fans de él, para desesperación de los chicos. Chanquete le conoce fuera de todo el fenómeno fan y descubre que su verdadero nombre es Antonio y que a cambio de la fama tiene que interpretar a un personaje diferente a cómo es él en realidad.

Reparto [editar]Antonio Ferrandis era en el momento de hacer la serie un actor consagrado con una abundante filmografía a sus espaldas. María Garralón también era actriz de televisión. Las hermanas Torres habían tenido previamente alguna experiencia como actrices. Gerardo Garrido, Quique había sido actor de publicidad. Para el resto de los chicos de la pandilla Verano Azul fue su primera experiencia como actores. Conocedores de un extraordinario éxito, todos, excepto Pilar Torres (Bea), intentaron después seguir la senda artística, protagonizando papeles menores o interpretando música (Pancho y Javi, con ese nombre, formaron un efímero dúo musical; los dos pequeños grabaron asimismo un disco con el nombre Los Pirañas). En general no tuvieron mucho éxito y en la actualidad sólo Juan José Artero sigue trabajando como actor con éxito en la serie El Comisario. José Luis Fernández, por su parte, tuvo problemas con las drogas y padece una enfermedad psiquiátrica (trastorno bipolar) que le obliga a medicarse desde 1995 [1].

En el grupo de los padres había también actores consagrados como Manuel Tejada, Elisa Montés, Helga Liné, Manuel Gallardo, Ofelia Angélica, Concha Cuetos o Fernando Hilbeck.


Ficha Técnica [editar]Dirección: Antonio Mercero
Guión: Antonio Mercero, Horario Valcárcel, José Ángel Rodero
Música: Carmelo Bernaola
Producción: Eduardo Esquide
Fotografía: José Fernández Aguayo (hijo), Francisco Fraile
Intérpretes: Antonio Ferrandis, María Garralón, José Luis Fernández, Juan José Artero, Miguel A. Valero, Miguel Joven, Cristina Torres, Pilar Torres, Gerardo Garrido...


Episodios [editar]1. El encuentro

2. No matéis mi planeta, por favor

3. Pancho Panza

4. Eva

5. A lo mejor

6. La sonrisa del arco iris

7. Beatriz, Mon amour

8. El visitante

9. La burbuja

10. La cueva del Gato Verde

11. Las botellas

12. La bofetada

13. La navaja

14. La última función

15. El ídolo

16. El guateque de papá

17. No nos moverán

18. Algo se muere en el alma

19. El final del verano

Según figura en el parque "Verano Azul" de Nerja existía el proyecto de hacer otro episodio que nunca llegó a completarse que se hubiera titulado "La excursión" para completar un total de 20 episodios.


Repercusión [editar]La serie tuvo un gran éxito el año de su emisión original y desde entonces ha sido vista por más de 20 millones de televidentes debido a las sucesivas reposiciones. Sus situaciones y personajes forman parte de la memoria colectiva de los primeros años ochenta. La serie fue emitida también en toda Latinoamérica, en Portugal y en algunos países no latinos como Angola, Croacia y Bulgaria. Para los búlgaros nacidos en los 70 y los 80, Verano azul introdujo varios temas serios de la adolescencia muy inusuales en la televisión del país balcánico, como el estilo de vida hippie.

En la propia España la serie rompió con esquemas heredados de la televisión franquista, tratando abiertamente cuestiones entonces delicadas o novedosas como el divorcio, las libertades, el derecho de protesta, la especulación inmobiliaria, el medio ambiente o los conflictos generacionales, entre otras. Fue criticada por su naturalismo, en especial por el empleo de tacos por parte de los personajes, que reflejan el modo de expresión coloquial del momento.





Reproducción de La Dorada que se conserva en Nerja
Productos relacionados [editar]Aprovechando el éxito de sus personajes, los actores José Luis Fernández y Juan José Artero formaron el duo musical Pancho y Javi, de efímera duración. Del mismo modo, los actores más jóvenes, Miguel Ángel Valero y Miguel Joven, formaron el duo Los pirañas, también de corta trayectoria artística. Por su parte, el actor Antonio Ferrandis grabó un LP titulado Qué bonito es navegar...con Chanquete.


Recuerdos en Nerja [editar]La localidad de Nerja, donde se rodó Verano azul, ha rendido varios tributos a la serie.[1] Así, desde el año 2001 existe la calle Antonio Ferrandis "Chanquete", el Paseo Marítimo Antonio Mercero o el Parque Verano Azul. En este último se encuentra una réplica del barco La Dorada. Igualmente algunos negocios han adoptado el nombre de la famosa serie, como unos "Apartamentos turísticos situados en la Avenida de Pescia", un Restaurante en el centro de Nerja y una agencia de viajes.


Referencias [editar]
0

#184570 El usuario está offline   colorintostao 

  • Advanced Member
  • PipPipPip
  • Grupo: Members
  • Mensajes: 1069
  • Registrado: 21-March 09

Escrito 10 May 2009 - 02:16 PM

Aristoteles
De La Frikipedia, la enciclopedia '''extremadamente''' seria.
Saltar a navegación, buscar
ATENCIÓN: Este texto trata sobre Aristoteles, nacido en Utrera en el año 4 d.C., no tiene nada que ver (o sí) con el griego Aristóteles.
Foto de archivo de Aristoteles, en una convención de física cuántica avanzada.
Contenido
[ocultar]

* 1 Breve biografía
* 2 Obra filosófico-científica
* 3 Legado
* 4 Resumen

Breve biografía

Aristoteles nace en el año -3,3 a.C., a los 0 años de edad, y sus padres le ponen de nombre Aristoteles y de sexo varón. Nació, dicho sea de paso, en la localidad de Utrera, provincia de Sevilla.

Varios días después su padre fue ejecutado por los hombres de Pancho, y su madre violada y asesinada salvajemente por unos Latin Kings.

Debido a esto fue adoptado por el viejo ciego que sirvió de tutor del Lazarillo de Tormes, quien le enseñó a ser listo y a meter la mano en tu ###### bolsillo y sacar tu billetera, a robar frutas del mercadillo de tu ciudad, a plagiar en los exámenes, y a quemar las casa de los inmigrados latinos.

Se gradúa en física en la universidad de "El Tato", obteniendo matrícula de honor en Recreo, Tute arrastrao, Delincuencia y Barrilada. Se incorpora entonces a un equipo científico donde se pone a filosofar como loco. Murió en un accidente de carrito de la compra en el año 65.
Obra filosófico-científica

* Inventó el cine en el año 2 A.C.
* Inventar cientos de venenos para eliminar a Don Panchito.
* Inventó el medio para mandarte correos electrónicos con información comercial completamente iútil en el año 696 D.C.
* Descubrió la telly en el año 3 (por ejemplo) y la olvidó en el año 5.
* Escribió "Delirium Tremens Teletubbies" en el año 4, en el que se habla por primera vez de las pollas.
* Escribió cientos de tratados sobre la influencia de la kriptonita en la pokemonización de ciertos animales.
* Descubrir a todos los pókemon, y ponerles nombre.
* Hacer lo mismo con los Digimon
* Descubrir el primer OVNI mientras jugaba con su Frisbee.
* Junto con Einstein hizo la Teoría de la Relatividad.
* Crear un trainer para Civilization III.
* Le hubiera gustado entrar en los (E.D.M.P) Eskizofrénikos Dementes de Mentes Paranoicas.
* Estudiar el comportamiento animal de los canis.
* Escribir un ensayo sobre la música disco y predecir la llegada del restregón (o como ###### se llame).

Legado

* La muerte de Panchito (uno de los venenos que inventó para suicidarse le dieron por error a Pancho diciéndole que era medicina).
* La profecía que determina el año en que el reggaetón al fin se acabará. (Desgraciadamente, los borradores de esa teoría están enterrados con él en la fosa común.
* Una máquina que serviría para generar la paz mundial (en realidad, resultó todo lo contrario...)
* Una cura para la canitis, o enfermedad de ser un cani (desgraciadamente, era un engaño)
* Y varios embustes que sirvieron para engañar a los tontos y a los que se afiliaron al Partido Comunista Espiñol...

Resumen

Ese será tu futuro si es que te quedas sentado frente a la computadora todo el ###### tiempo, y no escoges bien tu carrera ¡Ponte a estudiar AHORA!
Citadme diciendo que me han citado mal
0

Compartir este tema:


  • 16306 Páginas +
  • « Primero
  • 9227
  • 9228
  • 9229
  • 9230
  • 9231
  • Último »
  • No puedes empezar un nuevo tema
  • No puedes responder a este tema


PROGRAMAS

  • El Cubo
  • El líder de la manada
  • House
  • La selva en casa
  • Las mañanas de Cuatro
  • Me cambio de familia
  • MotoGP